|
AFET RİSKİ ALTINDAKİ
ALANLARIN DÖNÜŞTÜRÜLMESİ
HAKKINDA KANUN
Kanun No. 6306
Kabul Tarihi:
16/5/2012
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 –
(1) Bu Kanunun amacı; afet
riski altındaki alanlar ile
bu alanlar dışındaki riskli
yapıların bulunduğu arsa ve
arazilerde, fen ve sanat
norm ve standartlarına
uygun, sağlıklı ve güvenli
yaşama çevrelerini teşkil
etmek üzere iyileştirme,
tasfiye ve yenilemelere dair
usul ve esasları
belirlemektir.
Tanımlar
MADDE 2 –
(1) Bu Kanunun
uygulanmasında;
a) Bakanlık: Çevre ve
Şehircilik Bakanlığını,
b) İdare: Belediye ve
mücavir alan sınırları
içinde belediyeleri, bu
sınırlar dışında il özel
idarelerini, büyükşehirlerde
büyükşehir belediyelerini ve
Bakanlık tarafından
yetkilendirilmesi hâlinde
büyükşehir belediyesi
sınırları içindeki ilçe
belediyelerini,
c) Rezerv yapı alanı: Bu
Kanun uyarınca
gerçekleştirilecek
uygulamalarda yeni yerleşim
alanı olarak kullanılmak
üzere,
TOKİ’nin veya
İdarenin talebine bağlı
olarak veya resen, Maliye
Bakanlığının uygun görüşü
alınarak Bakanlıkça
belirlenen alanları,
ç) Riskli alan: Zemin yapısı
veya üzerindeki yapılaşma
sebebiyle can ve mal kaybına
yol açma riski taşıyan,
Bakanlık veya İdare
tarafından Afet ve Acil
Durum Yönetimi Başkanlığının
görüşü de alınarak
belirlenen ve Bakanlığın
teklifi üzerine Bakanlar
Kurulunca kararlaştırılan
alanı,
d) Riskli yapı: Riskli alan
içinde veya dışında olup
ekonomik ömrünü tamamlamış
olan ya da yıkılma veya ağır
hasar görme riski taşıdığı
ilmî ve teknik verilere
dayanılarak tespit edilen
yapıyı,
e) TOKİ: Toplu Konut İdaresi
Başkanlığını,
ifade
eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Uygulama
Tespit, taşınmaz devri ve
tescil
MADDE 3 –
(1) Riskli yapıların
tespiti, Bakanlıkça
hazırlanacak yönetmelikte
belirlenen usul ve esaslar
çerçevesinde masrafları
kendilerine ait olmak üzere,
öncelikle yapı malikleri
veya kanuni temsilcileri
tarafından, Bakanlıkça
lisanslandırılan kurum ve
kuruluşlara yaptırılır ve
sonuç Bakanlığa veya İdareye
bildirilir. Bakanlık, riskli
yapıların tespitini süre
vererek maliklerden veya
kanuni temsilcilerinden
isteyebilir. Verilen süre
içinde yaptırılmadığı
takdirde, tespitler
Bakanlıkça veya İdarece
yapılır veya yaptırılır.
Bakanlık, belirlediği
alanlardaki riskli yapıların
tespitini süre vererek
İdareden de isteyebilir.
Bakanlıkça veya İdarece
yaptırılan riskli yapı
tespitlerine karşı
maliklerce veya kanuni
temsilcilerince
onbeş
gün içinde itiraz
edilebilir. Bu itirazlar,
Bakanlığın talebi üzerine
üniversitelerce, ilgili
meslek disiplini öğretim
üyeleri arasından
görevlendirilecek dört ve
Bakanlıkça, Bakanlıkta
görevli üç kişinin iştiraki
ile teşkil edilen teknik
heyetler tarafından
incelenip karara bağlanır.
Bakanlık veya İdare
tarafından yapılan tespit
işleminin masrafı ilgili
tapu müdürlüğüne bildirilir.
Tapu müdürlüğü, binanın
paydaşlarının müteselsil
sorumlu olmalarını sağlamak
üzere tapu kaydındaki arsa
payları üzerine, masraf
tutarında müşterek ipotek
belirtmesinde bulunarak
Bakanlığa veya İdareye ve
binanın ayni ve şahsi hak
sahiplerine bilgi verir.
(2) Riskli yapılar, tapu
kütüğünün beyanlar hanesinde
belirtilmek üzere, tespit
tarihinden itibaren en geç
on iş günü içinde Bakanlık
veya İdare tarafından ilgili
tapu müdürlüğüne bildirilir.
Tapu kütüğüne işlenen
belirtmeler hakkında, ilgili
tapu müdürlüğünce ayni ve
şahsi hak sahiplerine bilgi
verilir.
(3) Bakanlığın talebi
üzerine;
28/12/1960 tarihli ve
189 sayılı Millî Savunma
Bakanlığı İskân İhtiyaçları
İçin Sarfiyat İcrası ve Bu
Bakanlıkça Kullanılan
Gayrimenkullerden Lüzumu
Kalmıyanların
Satılmasına Salâhiyet
Verilmesi Hakkında Kanun ve
18/12/1981 tarihli ve 2565
sayılı Askeri Yasak Bölgeler
ve Güvenlik Bölgeleri Kanunu
kapsamında bulunan yerler de
dâhil olmak üzere, riskli
alanlarda ve rezerv yapı
alanlarında olup Hazinenin
özel mülkiyetinde bulunan
taşınmazlardan;
a) Kamu idarelerine tahsisli
olanlar, ilgili kamu
idaresinin görüşü alınarak,
189 ve 2565 sayılı kanunlar
kapsamında bulunan yerler
için Millî Savunma
Bakanlığının uygun görüşü
alınarak, Maliye
Bakanlığının teklifi ve
Bakanlar Kurulu kararıyla,
b) Kamu idarelerine tahsisli
olmayanlar, ilgili kamu
idaresinin görüşü alınarak
Maliye Bakanlığınca,
Bakanlığa tahsis edilir veya
Bakanlığın talebi üzerine
TOKİ’ye
ve İdareye bedelsiz olarak
devredilebilir.
(4) Hazine dışındaki kamu
idarelerinin mülkiyetinde
bulunan taşınmazlar, bu
Kanunun amaçları
çerçevesinde kullanılmak
üzere maliki olan kamu
idarelerinin görüşü alınarak
Bakanlığın teklifi üzerine
Bakanlar Kurulu kararıyla
Bakanlığa tahsis edilerek
tasarrufuna bırakılır veya
Bakanlığın talebi üzerine
TOKİ’ye
ve İdareye bedelsiz olarak
devredilebilir. Bu Kanuna
göre uygulamada bulunulan
alanlarda yer alan tescil
dışı alanlar, tapuda Hazine
adına tescil edildikten
sonra Bakanlığa tahsis
edilerek tasarrufuna
bırakılır veya Bakanlığın
talebi üzerine
TOKİ’ye
ve İdareye bedelsiz olarak
devredilebilir.
(5) Tahsis ve devir
tarihinden itibaren üç yıl
içinde ve gerekli görülen
hâllerde Bakanlığın talebi
üzerine Maliye Bakanlığınca
uzatılan süre içinde
maksadına uygun olarak
kullanılmadığı Bakanlıkça
tespit edilen taşınmazlar,
bedelsiz olarak ve resen
tapuda Hazine adına tescil
edilir veya önceki maliki
olan kamu idaresine
devredilir.
(6)
25/2/1998 tarihli ve
4342 sayılı Mera Kanunu
kapsamında olup riskli
alanlarda ve riskli
yapılarda yaşayanların
nakledilmesi için Bakanlıkça
ihtiyaç duyulan taşınmazlar,
4342 sayılı Kanunun 14 üncü
maddesinin birinci
fıkrasının (g) bendindeki
alanlardan sayılarak, tahsis
amaçları aynı maddeye göre
değiştirilip tapuda Hazine
adına tescil edilir; bu
taşınmazlar hakkında bu
Kanuna göre uygulamada
bulunulur.
(7) Bu Kanunun uygulanması
için belirlenen alanların
sınırları içinde olup riskli
yapılar dışında kalan diğer
yapılardan uygulama
bütünlüğü bakımından
Bakanlıkça gerekli
görülenler de bu Kanun
hükümlerine tabi olur.
Tasarrufların kısıtlanması
MADDE 4 –
(1) Bakanlık veya uygulamayı
yürütmesi hâlinde TOKİ veya
İdare, riskli alanlarda,
riskli yapıların bulunduğu
taşınmazlarda ve rezerv yapı
alanlarında bu Kanun
kapsamındaki proje ve
uygulamalar süresince her
türlü imar ve yapılaşma
işlemlerini geçici olarak
durdurabilir.
(2) 3 üncü maddenin üçüncü
fıkrasında belirtilen
taşınmazlar, tahsis ve devir
işlemleri
sonuçlandırılıncaya kadar
Maliye Bakanlığınca
satılamaz, kiraya verilemez,
tahsis edilemez, ön izne
veya irtifak hakkına konu
edilemez.
(3) Uygulama sırasında
Bakanlık, TOKİ veya İdare
tarafından talep edilmesi
hâlinde, hak sahiplerinin de
görüşü alınarak, riskli
alanlardaki yapılar ile
riskli yapılara elektrik, su
ve doğal gaz verilmez ve
verilen hizmetler kurum ve
kuruluşlar tarafından
durdurulur.
Tahliye ve yıktırma
MADDE 5 –
(1) Riskli yapıların
yıktırılmasında ve bunların
bulunduğu alanlar ile riskli
alanlar ve rezerv yapı
alanlarındaki uygulamalarda,
öncelikli olarak malikler
ile anlaşma yoluna gidilmesi
esastır. Anlaşma ile tahliye
edilen yapıların maliklerine
veya malik olmasalar bile
kiracı veya sınırlı ayni hak
sahibi olarak bu yapılarda
ikamet edenlere veya bu
yapılarda işyeri bulunanlara
geçici konut veya işyeri
tahsisi ya da kira yardımı
yapılabilir.
(2) Uygulamanın gerektirmesi
hâlinde, birinci fıkrada
belirtilenler dışında olup
riskli yapıyı kullanmakta
olan kişilere de birinci
fıkra hükümleri
uygulanabilir. Bu kişiler
ile yapılacak olan
anlaşmanın, bunlara yardım
yapılmasının ve enkaz bedeli
ödenmesinin usul ve esasları
Bakanlığın teklifi üzerine
Bakanlar Kurulunca
belirlenir.
(3) Uygulamaya başlanmadan
önce, riskli yapıların
yıktırılması için, bu
yapıların maliklerine altmış
günden az olmamak üzere süre
verilir. Bu süre içinde
yapı, malik tarafından
yıktırılmadığı takdirde,
yapının idari makamlarca
yıktırılacağı belirtilerek
ve tekrar süre verilerek
tebligatta bulunulur.
Verilen bu süre içinde de
maliklerince yıktırma yoluna
gidilmediği takdirde, bu
yapıların insandan ve
eşyadan tahliyesi ve
yıktırma işlemleri, yıktırma
masrafı ile gereken diğer
yardım ve krediler öncelikle
dönüşüm projeleri özel
hesabından karşılanmak
üzere, mahallî idarelerin de
iştiraki ile mülki amirler
tarafından yapılır veya
yaptırılır.
(4) Birinci, ikinci ve
üçüncü fıkralarda belirtilen
usullere göre süresinde
yıktırılmadığı tespit edilen
riskli yapıların
yıktırılması, Bakanlıkça
yazılı olarak İdareye
bildirilir. Buna rağmen
yıktırılmadığı tespit edilen
yapılar, Bakanlıkça yıkılır
veya yıktırılır. Uygulamanın
gerektirmesi hâlinde
Bakanlık, yukarıdaki
fıkralarda belirtilen
tespit, tahliye ve yıktırma
iş ve işlemlerini bizzat da
yapabilir.
(5) Bakanlık veya İdare
tarafından yapılan
yıktırmanın masrafları,
ilgili tapu müdürlüğüne
bildirilir. Tapu müdürlüğü,
yıkılan binanın
paydaşlarının müteselsil
sorumlu olmalarını sağlamak
üzere tapu kaydındaki arsa
payları üzerine masraf
tutarında müşterek ipotek
belirtmesinde bulunarak
Bakanlığa veya İdareye ve
binanın ayni ve şahsi hak
sahiplerine bilgi verir.
Uygulama işlemleri
MADDE 6 –
(1) Üzerindeki bina
yıkılarak arsa hâline gelen
taşınmazlarda daha önce
kurulmuş olan kat irtifakı
veya kat mülkiyeti,
ilgililerin muvafakatleri
aranmaksızın Bakanlığın
talebi üzerine ilgili tapu
müdürlüğünce resen terkin
edilerek, önceki vasfı ile
değerlemede bulunularak veya
malik ile yapılan anlaşmanın
şartları tapu kütüğünde
belirtilerek malikleri adına
payları oranında tescil
edilir.
Bu taşınmazların sicilinde
bulunan taşınmazın niteliği,
ayni ve şahsi haklar ile
temlik hakkını kısıtlayan
veya yasaklayan her türlü
şerh, hisseler üzerinde
devam eder. Bu şekilde
belirlenen uygulama alanında
cins değişikliği, tevhit ve
ifraz işlemleri Bakanlık,
TOKİ veya İdare tarafından
resen yapılır veya
yaptırılır. Bu parsellerin
malikleri tarafından
değerlendirilmesi esastır.
Bu çerçevede, parsellerin
tevhit edilmesine, münferit
veya birleştirilerek veya
imar adası bazında uygulama
yapılmasına, yeniden bina
yaptırılmasına, payların
satışına, kat karşılığı veya
hasılat
paylaşımı ve diğer usuller
ile yeniden
değerlendirilmesine sahip
oldukları hisseleri oranında
paydaşların en az üçte iki
çoğunluğu ile karar verilir.
Bu karara katılmayanların
bağımsız bölümlerine ilişkin
arsa payları, Bakanlıkça
rayiç değeri tespit
ettirilerek bu değerden az
olmamak üzere anlaşma
sağlayan diğer paydaşlara
açık artırma usulü ile
satılır. Bu suretle
paydaşlara satış
gerçekleştirilemediği
takdirde, bu paylar,
Bakanlığın talebi üzerine,
tespit edilen rayiç bedeli
de Bakanlıkça ödenmek kaydı
ile tapuda Hazine adına
resen tescil edilir ve
yapılan anlaşma çerçevesinde
değerlendirilmek üzere
Bakanlığa tahsis edilmiş
sayılır veya Bakanlıkça
uygun görülenler
TOKİ’ye
veya İdareye devredilir. Bu
durumda, paydaşların kararı
ile yapılan anlaşmaya
uyularak işlem yapılır.
(2) Üzerindeki bina yıkılmış
olan arsanın maliklerine
yapılan tebligatı takip eden
otuz gün içinde en az üçte
iki çoğunluk ile anlaşma
sağlanamaması hâlinde,
gerçek kişilerin veya özel
hukuk tüzel kişilerinin
mülkiyetindeki taşınmazlar
için Bakanlık, TOKİ veya
İdare tarafından acele
kamulaştırma yoluna da
gidilebilir. Bu Kanun
uyarınca yapılacak olan
kamulaştırmalar,
4/11/1983 tarihli ve
2942 sayılı Kamulaştırma
Kanununun 3 üncü maddesinin
ikinci fıkrasındaki iskân
projelerinin
gerçekleştirilmesi amaçlı
kamulaştırma sayılır ve ilk
taksit ödemesi, mezkûr
fıkraya göre belirlenen
tutarların beşte biri
oranında yapılır. Tapuda
mülkiyet hanesi açık olan
taşınmazlar ile mirasçısı
belirli olmayan, kayyım
tayin edilmiş, ihtilaflı
veya üzerinde sınırlı ayni
hak tesis edilmiş olan
taşınmazların kamulaştırma
işlemleri aynı madde
hükümlerine tabidir.
Bakanlık, TOKİ veya İdare;
kamulaştırma işlemlerinin
yürütülmesi için mirasçılık
belgesi çıkartmaya, kayyım
tayin ettirmeye veya tapuda
kayıtlı son malike göre
işlem yapmaya yetkilidir.
Tapuda kayıtlı malikin ölmüş
olması hâlinde Bakanlık,
TOKİ veya İdare,
kamulaştırma işlemi için
mirasçılık belgesi
çıkartabileceği gibi,
gerekiyorsa tapu sicilinde
idari müracaat veya dava
yolu ile kayıt düzeltme de
isteyebilir. Kamulaştırma
için anlaşma sağlanması
hâlinde, Bakanlık, TOKİ veya
İdare ile ilgililer arasında
taşınmazın tescil veya
terkinine ilişkin ferağ ve
muvafakati de ihtiva eden
sözleşme ve uzlaşma tutanağı
tanzim edilir ve ilgili tapu
müdürlüğüne gönderilerek
kamulaştırmanın resen tapu
siciline işlenmesi sağlanır.
(3) Anlaşma ile tahliye
edilen, yıktırılan veya
kamulaştırılan yapıların
maliklerine ve malik
olmasalar bile bu yapılarda
kiracı veya sınırlı ayni hak
sahibi olarak en az bir
yıldır ikamet ettiği veya
bunlarda işyeri bulunduğu
tespit edilenlere konut,
işyeri, arsa veya dönüşüm
projeleri özel hesabından
kredi veya mülkiyet ya da
sınırlı ayni hak sağlayan ve
usul ve esasları Bakanlıkça
belirlenen konut sertifikası
verilebilir.
Bunlardan konutunu ve
işyerini kendi imkânları ile
yapmak veya edinmek
isteyenlere de kredi
verilebilir.
20/7/1966 tarihli ve
775 sayılı Gecekondu
Kanununa göre yoksul veya
dar gelirli olarak kabul
edilenlere verilecek olan
konut veya işyerleri;
Bakanlık, TOKİ veya İdare
tarafından, 15/5/1959
tarihli ve 7269 sayılı Umumi
Hayata Müessir Afetler
Dolayısiyle Alınacak
Tedbirlerle Yapılacak
Yardımlara Dair Kanunda
belirtilen usul ve esaslar
uyarınca borçlandırma
suretiyle de verilebilir.
(4) Riskli alanlarda, rezerv
yapı alanlarında ve riskli
yapıların bulunduğu
taşınmazlar üzerinde yapımı
gerçekleştirilen konutların
bedelleri, gerekli
görüldüğünde, proje
uygulamalarının yapıldığı
illerdeki mevcut ekonomik
durum, tabii afetin ortaya
çıkardığı durumlar, konut
rayiç ve enkaz bedelleri ile
uygulama alanındaki
kişilerin mal varlığı ve
geliri göz önünde
bulundurularak Bakanlar
Kurulu kararı ile yapım
maliyetlerinin altında
tespit edilebilir ve sosyal
donatı ve altyapı
harcamaları uygulama
maliyetine dâhil
edilmeyebilir.
(5) Bakanlık;
a) Riskli yapılara, rezerv
yapı alanlarına ve riskli
yapıların bulunduğu
taşınmazlara ilişkin her tür
harita, plan, proje, arazi
ve arsa düzenleme işlemleri
ile toplulaştırma yapmaya,
b) Bu alanlarda bulunan
taşınmazları satın almaya,
ön alım hakkını kullanmaya,
bağımsız bölümler de dâhil
olmak üzere taşınmazları
trampaya, taşınmaz
mülkiyetini veya imar
haklarını başka bir alana
aktarmaya,
c) Aynı alanlara ilişkin
taşınmaz mülkiyetini anlaşma
sağlanmak kaydı ile menkul
değere dönüştürmeye,
ç) Kamu ve özel sektör
işbirliğine dayanan usuller
uygulamaya, kat veya
hasılat
karşılığı usulleri de dâhil
olmak üzere inşaat yapmaya
veya yaptırmaya, arsa
paylarını belirlemeye,
d)
23/6/1965 tarihli ve
634 sayılı Kat Mülkiyeti
Kanunundaki esaslara göre
paylaştırmaya, payları
ayırmaya veya birleştirmeye,
22/11/2001 tarihli ve 4721
sayılı Türk Medenî Kanunu
uyarınca sınırlı ayni hak
tesis etmeye,
yetkilidir.
(ç) bendinde belirtilen
uygulamalar,
4/1/2002
tarihli ve 4734 sayılı Kamu
İhale Kanununa tabi idareler
ile iş birliği içinde veya
gerçek ve özel hukuk tüzel
kişileri ile özel hukuka
tabi anlaşmalar çerçevesinde
de yapılabilir.
(6) Bakanlık, riskli
alanlardaki ve rezerv yapı
alanlarındaki uygulamalarda
faydalanılmak üzere; özel
kanunlar ile öngörülen
alanlara ilişkin olanlar da
dâhil, her tür ve ölçekteki
planlama işlemlerine esas
teşkil edecek standartları
belirlemeye ve gerek
görülmesi hâlinde bu
standartları plan kararları
ile tayin etmeye veya özel
standartlar ihtiva eden
planlar yapmaya, onaylamaya
ve kent tasarımları
hazırlamaya yetkilidir.
(7) Bu Kanun çerçevesinde
dönüştürmeye tabi tutulan
taşınmazların, üzerindeki
köhnemiş yapılar da dâhil
olmak üzere,
muhdesatı ile
birlikte değer tespiti
işlemleri ve dönüşüm ile
oluşacak taşınmazların
değerlemeleri Bakanlık, TOKİ
veya İdarece yapılır veya
yaptırılır.
(8) Riskli alan ve rezerv
yapı alanı dışında olup da
bu Kanunun öngördüğü amaçlar
bakımından
güçlendirilebileceği teknik
olarak tespit edilen yapılar
için, Bakanlar Kurulunca
belirlenen usul ve esaslar
çerçevesinde Bakanlıkça
dönüşüm projeleri özel
hesabından güçlendirme
kredisi verilebilir.
(9) Bu Kanun uyarınca tesis
edilen idari işlemlere karşı
tebliğ tarihinden itibaren
otuz gün içinde
6/1/1982
tarihli ve 2577 sayılı İdari
Yargılama Usulü Kanunu
uyarınca dava açılabilir. Bu
davalarda yürütmenin
durdurulmasına karar
verilemez.
(10) Bu Kanun uyarınca
yapılan iş ve işlemlere
ilişkin olarak adrese dayalı
nüfus kayıt sisteminde
belirtilen adreslere yapılan
tebligat, muhataplarına
yapılmış sayılır.
(11) Bu Kanun hükümlerine
göre Maliye Bakanlığınca
Bakanlığa tahsis edilerek
tasarrufuna bırakılan veya
Bakanlığın talebi üzerine
TOKİ’ye
veya İdareye devredilen
taşınmazlar üzerinde bu
Kanun kapsamındaki
uygulamalara bağlı olarak
meydana gelen yeni
taşınmazlar Bakanlığın,
TOKİ’nin veya
İdarenin isteği üzerine,
kendileri ile anlaşma
sağlanan gerçek kişiler veya
mirasçıları ile tüzel
kişiler adına tapuya tescil
olunur.
(12) Bakanlık, bu Kanunda
belirtilen iş ve işlemlere
ilişkin olarak
TOKİ’ye
veya İdareye yetki devrine
ve bu iş ve işlemlerden
hangilerinin TOKİ veya İdare
tarafından yapılacağını
belirlemeye yetkilidir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Dönüşüm Gelirleri ve Diğer
Hükümler
Dönüşüm gelirleri
MADDE 7 –
(1) Bu Kanunda öngörülen
amaçlar için kullanılmak
üzere aşağıda sayılan
gelirler, dönüşüm gelirleri
olarak ilgili yıl genel
bütçesinin (B) işaretli
cetvelinde özel gelir olarak
öngörülür ve gelir
gerçekleşmesine bağlı olarak
gelir kaydedilir:
a)
9/8/1983 tarihli ve
2872 sayılı Çevre Kanunu
gereğince, çevre katkı payı
ve idari para cezası olarak
tahsil edilerek genel
bütçeye gelir kaydedilecek
tutarın yüzde ellisi.
b)
31/8/1956 tarihli ve
6831 sayılı Orman Kanununun
2 nci
maddesinin birinci
fıkrasının (B) bendine göre
Hazine adına orman dışına
çıkarılan yerlerin
satışından elde edilen
gelirlerin yüzde doksanını
geçmemek üzere Bakanlar
Kurulu kararı ile belirlenen
orana tekabül eden tutar.
c) İller Bankası Anonim
Şirketinin Hazine gelirleri
ve faiz gelirleri dışındaki
banka faaliyetleri ile
26/1/2011 tarihli ve
6107 sayılı İller Bankası
Anonim Şirketi Hakkında
Kanunun 3 üncü maddesinin
birinci fıkrası uyarınca
yapacağı faaliyetlerden elde
edeceği kârın yüzde ellisi.
(2) İlgili yıl genel
bütçesinin (B) işaretli
cetvelinde özel gelir olarak
tahmin edilen dönüşüm
gelirleri karşılığı tutar,
Bakanlık bütçesinde özel
ödenek olarak öngörülür.
Ödenek tutarını aşan gelir
gerçekleşmeleri karşılığında
ödenek eklemeye Çevre ve
Şehircilik Bakanı
yetkilidir. Özel gelir ve
ödenek kaydedilen
tutarlardan yılı içinde
harcanmayan kısımları ertesi
yıl bütçelerine devren gelir
ve ödenek kaydetmeye Maliye
Bakanı yetkilidir.
(3) Gerektiğinde dönüşüm
faaliyetlerinde kullanılmak
üzere Bakanlık bütçesinde
özel ödenek dışındaki mevcut
veya yeni açılacak
tertiplere, genel bütçenin
diğer tertiplerinden ödenek
aktarmaya Maliye Bakanı
yetkilidir. Bu tertiplerde
yılı içinde kullanılmayan
tutarlar, ertesi yıla
devredilemez.
(4) Bu madde kapsamındaki
ödenekler, Bakanlığın merkez
muhasebe birimi adına
açılacak dönüşüm projeleri
özel hesabına aktarılmak
suretiyle kullanılır.
Bakanlığın dönüşüm
faaliyetlerine ilişkin
giderleri,
14/7/1965 tarihli ve
657 sayılı Devlet Memurları
Kanunu ile diğer kanunların
sözleşmeli personel
çalıştırılmasına dair
hükümlerine bağlı
kalınmaksızın çalıştırılacak
sözleşmeli personel
giderleri de dâhil olmak
üzere, dönüşüm projeleri
özel hesabından karşılanır.
Bu madde kapsamındaki
ödenekler ile dönüşüm
projeleri özel hesabından
yapılacak kullanımlar yılı
yatırım programı ile
ilişkilendirilmez.
(5) Bu Kanunda öngörülen
amaçlar için kullanılmak
üzere;
a) Bu Kanunda öngörülen
uygulamalar sonucunda elde
edilecek her türlü gelir ve
hasılat,
b) Bakanlığa tahsis veya
devredilen taşınmazlardan
imar uygulamasına tabi
tutulması sonucunda tapuda
Hazine adına tescil
edilenlerin satışından elde
edilecek gelirler,
c) Dönüşüm projeleri özel
hesabından kullandırılan
krediler kapsamında ilgili
kişi veya kuruluşlarca
yapılan geri ödemeler ile bu
kapsamda tahsil edilen
gecikme zamları,
ç) Her türlü şartlı veya
şartsız bağış ve yardımlar
ile sair gelirler,
dönüşüm
projeleri özel hesabına
gelir olarak kaydedilir.
Birinci fıkranın (c)
bendinde belirtilen tutar,
hesap dönemini takip eden
yılın mayıs ayı sonuna kadar
Bakanlığın merkez muhasebe
birimine aktarılır. Bu Kanun
kapsamındaki uygulamalara
yönelik olarak Bakanlık
tarafından sağlanacak
kredilerin vadesi geçtiği
hâlde geri ödenmeyen
kısımları,
21/7/1953 tarihli ve
6183 sayılı Amme
Alacaklarının Tahsil Usulü
Hakkında Kanun hükümlerine
göre vergi dairelerince
takip ve tahsil edilir.
(6) Bu Kanun kapsamında
sağlanması öngörülen
krediler ile dönüşüm
faaliyetleri kapsamında
yapılacak konutlara ilişkin,
hak sahiplerince bankalardan
kullanılacak kredilere
dönüşüm projeleri özel
hesabından karşılanmak üzere
faiz desteği verilebilir. Bu
işlemlere ve verilecek
desteğe ilişkin usul ve
esaslar Hazine
Müsteşarlığının bağlı
bulunduğu Bakanın teklifi
üzerine Bakanlar Kurulunca
belirlenir.
(7) Bakanlık, dönüşüm
projeleri özel hesabı
gelirlerinin elde edilmesi,
tahsili ve takibi ile bu
hesaba bütçeden aktarılan
tutarların dönüşüm
faaliyetleri kapsamında
yürütülecek hibe veya borç
verme programlarında
kullanımı, her türlü yapım,
mal ve hizmet alımına
ilişkin taahhütlere
girişilmesi,
giderleştirilmesi,
muhasebeleştirilmesi,
denetimi ve özel hesabın
işleyişine ilişkin diğer
usul ve esasları, Maliye
Bakanlığının uygun görüşünü
alarak belirlemeye
yetkilidir.
(8) Bu Kanun kapsamında
uygulamada bulunacak olan
belediyeler, yatırıma
ilişkin yıllık bütçelerinin
yüzde beşi ile
26/5/1981 tarihli ve
2464 sayılı Belediye
Gelirleri Kanununun 80 inci
maddesi uyarınca tahsil
edilen harç gelirlerinin
yüzde ellisini, bu Kanunda
öngörülen uygulamalara
ayırmak zorundadır.
(9) Bu Kanun uyarınca
yapılacak olan işlem,
sözleşme, devir ve tesciller
ile uygulamalar, noter
harcı, tapu harcı,
belediyelerce alınan
harçlar, damga vergisi,
veraset ve intikal vergisi,
döner sermaye ücreti ve
diğer ücretlerden;
kullandırılan krediler
sebebiyle lehe alınacak
paralar ise banka ve sigorta
muameleleri vergisinden
müstesnadır.
(10) Gerçek kişilerce ve
özel hukuk tüzel kişilerince
uygulamada bulunulan riskli
alanlardaki yapıların mevcut
alanları için daha önce
belediyelerce alınan harç ve
ücretlere ilave olarak,
sadece kullanım maksadı
değişiklikleri ile yapı
alanındaki artışlar için
hesaplanan harç ve ücret
farkları alınır.
(11) Bu Kanunda belirtilen
iş, işlem ve hizmetlere
tahsis edilmiş olan taşınır
ve taşınmazlar ile her türlü
hak ve alacaklar, para ve
para hükmündeki kıymetli
evrak, kamu yararı amacına
tahsis edilmiş sayılır ve
bunlar hakkında haciz ve
tedbir uygulanamaz.
(12) Bakanlık, bu Kanun
kapsamındaki uygulamalarda
kullanılmak üzere dönüşüm
projeleri özel hesabından
TOKİ, İdare ve İller Bankası
Anonim Şirketine kaynak
aktarabilir. İller Bankası
Anonim Şirketine aktarılan
kaynak, Bankanın gelir ve
gider hesapları ile
ilişkilendirilmeksizin
Dönüşüm Projeleri Özel
Hesabının işleyişine ilişkin
usul ve esaslar çerçevesinde
kullanılır.
(13) Bu maddede öngörülen
gelirler, bu Kanunun
amaçları dışında
kullanılamaz.
Çeşitli hükümler
MADDE 8 –
(1) Bu Kanun uyarınca kamu
kaynağı kullanılarak
gerçekleştirilen her türlü
mal ve hizmet alımları ile
yapım işleri, 4734 sayılı
Kanunun 21 inci maddesinin
birinci fıkrasının (b)
bendinde belirtilen hâllere
dayanan işlerden sayılır.
(2) Bakanlık, TOKİ ve İdare;
danışmanlık, yazılım,
araştırma, her tür ve
ölçekte harita, etüt, proje,
kadastro, kamulaştırma,
mikro bölgeleme, risk
yönetimi ve sakınım planı
çalışmalarını, her tür ve
ölçekte plan yapımı ve imar
uygulaması işlerini ve
dönüşüm uygulamalarını, 4734
sayılı Kanun kapsamındaki
idareler ile akdedecekleri
protokoller çerçevesinde
4734 sayılı Kanuna tabi
olmaksızın ortak hizmet
uygulamaları suretiyle de
gerçekleştirebilirler.
(3) Riskli yapıların
tespiti, tahliyesi ve
yıktırma iş ve işlemleri ile
değerleme işlemlerini
engelleyenler hakkında,
işlenen fiil ve hâlin
durumuna göre
26/9/2004 tarihli ve
5237 sayılı Türk Ceza
Kanununun ilgili hükümleri
uyarınca Cumhuriyet
başsavcılığına suç
duyurusunda bulunulur.
Riskli yapıların tespiti, bu
yapıların tahliyesi ve
yıktırılması iş ve
işlemlerine dair
görevlerinin gereklerini
yerine getirmeyen kamu
görevlileri hakkında, tabi
oldukları ceza ve disiplin
hükümleri uygulanır.
(4) Bakanlık, TOKİ ve İdare;
bu Kanun kapsamındaki
uygulamalarda, uygulama
süresini aşmamak kaydı ile
657 sayılı Kanun ile diğer
kanunların sözleşmeli
personel çalıştırılmasına
dair hükümlerine bağlı
kalmaksızın, özel bilgi ve
ihtisas gerektiren konularda
sözleşmeli personel
çalıştırabilir. Bu suretle
çalıştırılacakların unvanı,
sayısı, ücretleri ile diğer
hususlar Bakanlar Kurulunca
belirlenir.
(5) Bu Kanun kapsamındaki
işler ile ilgili olarak
valilikler, belediyeler ve
diğer kamu kurumları
personelinden Bakanlık
emrinde geçici olarak
görevlendirilenler hakkında
657 sayılı Kanunun ek 8 inci
maddesinin birinci
fıkrasının (d) bendinde yer
alan süre sınırlaması
uygulanmaz.
(6) Bu Kanun uyarınca
yapılacak anlaşmaların usul
ve esasları Bakanlıkça
belirlenir.
(7) Riskli yapıların tespit
edilmesine veya
ettirilmesine dair usul ve
esaslar, risklilik
kriterleri, riskli
yapıların tespitinde ve
itirazların
değerlendirilmesinde görev
alacak teknik heyet ve diğer
komisyonlar ile bu Kanunun
uygulanmasına dair diğer
usul ve esaslar, Bakanlıkça
hazırlanacak yönetmelikler
ile düzenlenir.
(8) Riskli yapı tespitlerine
karşı yapılacak itirazları
inceleyip karara bağlayacak
teknik heyetlerde
üniversiteler tarafından
görevlendirileceklere,
fiilen görev yaptıkları her
gün için, (4.000) gösterge
rakamının memur aylık
katsayısı ile çarpımı
sonucunda bulunacak tutarda
huzur hakkı ödenir. Bir ayda
fiilen görev yapılan gün
sayısının beşi aşması
hâlinde, aşan günler için
huzur hakkı ödenmez.
(9) Türkiye Radyo-Televizyon
Kurumu ile ulusal, bölgesel
ve yerel yayın yapan özel
televizyon kuruluşları ve
radyolar, ayda en az doksan
dakika afet, afet
risklerinin azaltılması ve
kentsel dönüşüm konularında
uyarıcı ve eğitici mahiyette
yayınlar yapmak zorundadır.
Bu yayınlar, asgari otuz
dakikası
17:00-22:00 saatleri
arasında olmak üzere,
08:00-22:00 saatleri
arasında yapılır ve
yayınların kopyaları her ay
düzenli olarak Radyo ve
Televizyon Üst Kuruluna
teslim edilir. Bu saatler
dışında yapılan yayınlar,
aylık doksan dakikalık
süreye dâhil edilmez. Bu
programlar, Bakanlık, Radyo
ve Televizyon Üst Kurulu ile
ilgili diğer kamu kurum ve
kuruluşları ile bilimsel
kuruluşlar, kamu kurumu
niteliğindeki meslek
kuruluşları veya sivil
toplum kuruluşları
tarafından hazırlanır veya
hazırlatılır. Hazırlanan
programların, Bakanlığın
olumlu görüşü alındıktan
sonra Radyo ve Televizyon
Üst Kurulu tarafından radyo
ve televizyonlarda
yayınlanması sağlanır. Bu
fıkra kapsamında yapılan
yayınlar için herhangi bir
bedel ödenmez. Bu yayınların
ve sürelerinin denetimi
Radyo ve Televizyon Üst
Kurulunca yapılır.
Uygulanmayacak mevzuat
MADDE 9 –
(1) Bu Kanun uyarınca
yapılacak olan planlar,
3/5/1985
tarihli ve 3194 sayılı İmar
Kanununda ve imara ilişkin
hükümler ihtiva eden özel
kanunlar da dâhil olmak
üzere diğer mevzuatta
belirtilen kısıtlamalara
tabi değildir. Bu Kanuna
tabi riskli yapılar, riskli
alanlar ve rezerv yapı
alanları hakkında 7269
sayılı Kanunun uygulanıyor
olması bu Kanunun
uygulanmasına engel teşkil
etmez.
(2) Bu Kanun kapsamındaki
alanlarda bu Kanunun
öngördüğü uygulamaların
zaruri kılması hâlinde, bu
uygulamaların gerektirdiği
iş ve işlemler hakkında;
a)
26/1/1939 tarihli ve
3573 sayılı Zeytinciliğin
Islahı ve Yabanilerinin
Aşılattırılması Hakkında
Kanunun,
b)
31/8/1956 tarihli ve
6831 sayılı Orman Kanununun,
c) Afete maruz bölgeye
ilişkin hükümleri saklı
kalmak kaydıyla
15/5/1959 tarihli ve
7269 sayılı Umumi Hayata
Müessir Afetler
Dolayısiyle Alınacak
Tedbirlerle Yapılacak
Yardımlara Dair Kanunun,
ç)
28/12/1960 tarihli ve
189 sayılı Millî Savunma
Bakanlığı İskân İhtiyaçları
İçin Sarfiyat İcrası ve Bu
Bakanlıkça Kullanılan
Gayrimenkullerden Lüzumu
Kalmıyanların
Satılmasına Salâhiyet
Verilmesi Hakkında Kanunun,
d)
18/12/1981 tarihli ve
2565 sayılı Askeri Yasak
Bölgeler ve Güvenlik
Bölgeleri Kanununun,
e)
12/3/1982 tarihli ve
2634 sayılı Turizmi Teşvik
Kanununun,
f)
21/7/1983 tarihli ve
2863 sayılı Kültür ve Tabiat
Varlıklarını Koruma
Kanununun,
g)
4/4/1990 tarihli ve
3621 sayılı Kıyı Kanununun,
ğ)
25/2/1998 tarihli ve
4342 sayılı Mera Kanununun,
h)
16/6/2005 tarihli ve
5366 sayılı Yıpranan Tarihi
ve Kültürel Taşınmaz
Varlıkların Yenilenerek
Korunması ve Yaşatılarak
Kullanılması Hakkında
Kanunun,
ı)
3/7/2005 tarihli ve
5403 sayılı Toprak Koruma ve
Arazi Kullanımı Kanununun,
i) Geri görünüm ve etkilenme
bölgeleri bakımından
18/11/1983 tarihli ve
2960 sayılı Boğaziçi
Kanununun,
bu
Kanunun uygulanmasını
engelleyici hükümleri ve
diğer kanunların bu Kanuna
aykırı hükümleri uygulanmaz.
Ancak, bu Kanunun öngördüğü
uygulamalar sırasında,
bahsedilen kanunların
amaçları ayrıca gözetilir.
Uygulamalar için 6831 sayılı
Kanuna tabi alanların
kullanılması zaruri olduğu
takdirde, başka yerlerde en
az bu alanlar kadar alanın
ağaçlandırılması, 3573
sayılı Kanuna tabi alanların
kullanılması zaruri olduğu
takdirde de, başka yerlerde
en az bu alanlar kadar
alanın zeytinlik alan hâline
getirilmesi mecburidir.
(3) 2863 sayılı Kanun ve
5366 sayılı Kanun
kapsamındaki alanlarda
uygulamada bulunulması
hâlinde alanın sit statüsü
de gözetilerek Kültür ve
Turizm Bakanlığının görüşü
alınır.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Diğer Mevzuatta Yapılan
Değişiklikler ve Son
Hükümler
MADDE 10 –
6831 sayılı Kanuna aşağıdaki
madde eklenmiştir.
“EK MADDE 13 – Şehrin
içindeki veya yakın
çevresindeki ormanlık
alanların afetler öncesinde
piknik alanı, mesire yeri ve
afet sonrasında geçici
barınma yeri olarak
kullanılması için Orman
Genel Müdürlüğünce veya bu
Genel Müdürlüğün uygun
görmesi hâlinde talepte
bulunan idarelerce altyapı
hizmetleri verilir.”
MADDE 11 –
775 sayılı Kanunun 21 inci
maddesinin birinci
fıkrasının (a) bendi
aşağıdaki şekilde
değiştirilmiş, aynı maddeye
birinci fıkradan sonra
gelmek üzere aşağıdaki fıkra
eklenmiş ve sonraki fıkralar
buna göre teselsül
ettirilmiştir.
“a) Gecekondunun sahibi ise,
gecekondusuna karşılık
gelecek şekilde, borçlanma
suretiyle veya sair
şekillerde konut verilinceye
veya nakde dönüştürülüp
ödeninceye veya konut yapmak
üzere arsa tahsis edilip
lüzumu halinde kredisi
sağlanmak suretiyle, 27
nci
maddedeki süre ve şartlara
uygun olarak konutunu
yapıncaya kadar,”
“Birinci fıkra kapsamındaki
uygulamalarda, yönetmelik
ile belirlenen şartlara göre
nakdî yardım yapılabilir.”
MADDE 12 –
2942 sayılı Kanunun 15 inci
maddesinin birinci
fıkrasının birinci cümlesi
ile aynı maddenin sekizinci
fıkrası aşağıdaki şekilde
değiştirilmiş ve maddeye
onbirinci fıkradan
sonra gelmek üzere aşağıdaki
fıkra eklenmiştir.
“Türk Mühendis ve Mimar
Odaları Birliğine bağlı
meslek odalarının her biri
tarafından, üyelerinin
oturdukları yer göz önünde
bulundurularak; illerden
nüfusu
beşyüzbinin altında
olanlar için
yirmibeş ila elli,
nüfusu
beşyüzbin ile
birmilyon arasında
olanlar için elli ila yüz,
nüfusu
birmilyon ile
üçmilyon arasında
olanlar için yüz ila
yüzelli,
nüfusu
üçmilyonun üzerinde
olanlar için
yüzelli
ila
üçyüzelli bilirkişi
ve ayrıca il merkezleri için
il idare kurulları ve
ilçeler için ilçe idare
kurulları tarafından, bu
bölgelerde oturan ve
mühendis veya mimar olan
taşınmaz mal sahipleri veya
kiracılar arasından nüfusa
göre belirlenen bilirkişi
sayılarının en az üçte biri
kadar bilirkişi, her yıl
ocak ayının ilk haftasında
seçilerek isim ve
adreslerini belirten
listeler valiliklere
verilir.”
“Taraflar, mahkemelere
bildirilen listelerde yazılı
olanlar ve yukarıdaki
fıkrada belirtilen kimseler
arasından bilirkişi seçmekte
anlaşamadıkları takdirde;
bilirkişiler, hâkimin kararı
ile tayin edilen gün ve
saatte, valilikçe,
tarafların huzurunda ve
gelmeyenin gıyabında kura
yolu ile seçilir. Valilik,
kuranın adil olarak
yapılabilmesi için gerekli
tedbirleri alır. Kuraya
ilişkin itirazlar, davanın
görüldüğü mahkemece karara
bağlanır.”
“Sermaye Piyasası Kuruluna
kayıtlı olarak faaliyet
gösteren lisanslı değerleme
kuruluşlarının isim ve
adreslerini belirten
listeler, her yıl ocak ayı
içinde, ikinci fıkradaki
mahkemelere bildirilmek
üzere Sermaye Piyasası
Kurulunca valiliklere
gönderilir. Yeterli sayıda
değerleme uzmanı bulunan
yerlerde, 10 uncu maddede
öngörülen değer tespitleri,
bilirkişi sıfatıyla
öncelikle Sermaye Piyasası
Kurulundan lisanslı
değerleme uzmanlarına,
taşınmaz geliştirme
konusunda yüksek lisans veya
doktora yapmış olan
uzmanlara yaptırılır.”
MADDE 13 –
2/3/1984
tarihli ve 2985 sayılı Toplu
Konut Kanununun 2
nci
maddesinin birinci fıkrasına
(f) bendinden sonra gelmek
üzere aşağıdaki bent
eklenmiş ve mevcut (g) bendi
(h) bendi olarak teselsül
ettirilmiştir.
“g) Ek 1 inci maddenin
birinci fıkrasının (m) bendi
kapsamında; talep edilen
proje ve uygulamaların
İdarece yapılması veya
yaptırılması için imzalanan
protokollerle belirlenen
inşaat bedelinin yüzde
üçünden az, yüzde onundan
fazla olmamak üzere, ilgili
kurum ve kuruluşlardan
alınacak olan idare hizmet
payı tutarlarından,”
MADDE 14 –
3194 sayılı Kanuna aşağıdaki
maddeler eklenmiştir.
“EK MADDE 5 –
3/7/2005
tarihli ve 5393 sayılı
Belediye Kanunu ve bu Kanuna
göre çıkarılacak
yönetmeliklerden imar
uygulamalarına ilişkin
olanlar, bu Kanun ile bu
Kanun uyarınca yürürlüğe
konulan yönetmelikler ve
beldenin şartları da
gözetilerek, Çevre ve
Şehircilik Bakanlığı
tarafından onaylandıktan
sonra Resmî Gazetede
yayımlanarak yürürlüğe
girer.”
“GEÇİCİ MADDE 14 – Bu
maddenin yürürlüğe girdiği
tarihten önce belediyelerce
imar uygulamalarına ilişkin
olarak çıkarılmış olan
yönetmelikler, ek 5 inci
maddedeki esaslar
çerçevesinde bu maddenin
yayımı tarihinden itibaren
en geç bir yıl içinde
hazırlanarak anılan
maddedeki usule göre
yürürlüğe konulacak
yönetmeliklerle
değiştirilir. Aksi takdirde,
anılan yönetmelikler bir
yıllık sürenin bittiği tarih
itibarıyla yürürlükten
kalkar.”
MADDE 15 –
5366 sayılı Kanunun 2
nci
maddesinin birinci
fıkrasının birinci, ikinci
ve üçüncü cümleleri
aşağıdaki şekilde
değiştirilmiş, aynı Kanunun
4 üncü maddesine birinci
fıkradan sonra gelmek üzere
aşağıdaki fıkra eklenmiş ve
sonraki fıkralar buna göre
teselsül ettirilmiştir.
“Yenileme alanları; il özel
idarelerinde il genel
meclisinin ve belediyelerde
belediye meclisinin üye tam
sayısının salt çoğunluğunun
kararı ile belirlenir. İl
özel idaresinde il genel
meclisince ve büyükşehirler
dışındaki belediyelerde
belediye meclisince bu
konuda alınan kararlar,
Çevre ve Şehircilik
Bakanlığının teklifi ile
Bakanlar Kuruluna sunulur.
Büyükşehirlerde ise ilçe
belediye meclislerince
alınan kararlar, büyükşehir
belediye meclisince
onaylanması üzerine Çevre ve
Şehircilik Bakanlığının
teklifi ile Bakanlar
Kuruluna sunulur.”
“Kamu hizmeti için ayrılan
alanlar hariç olmak üzere,
yenileme alanı sınırları
içinde toplu yapı olarak
sınırları imar ve
parselasyon plânlarında
belirlenmek kaydıyla, yapılı
veya yapısız imar
parsellerine belediye veya
il özel idaresi ve diğer
ilgili kurullar tarafından
tasdik edilen mimarî
projelere uygun olarak
23/6/1965 tarihli ve
634 sayılı Kat Mülkiyeti
Kanununun toplu yapıya
ilişkin hükümlerine göre
toplu yapı olarak tek bir
kat mülkiyeti tesis
edilebilir. Belediyeler ve
il özel idareleri; bu
alanlar içindeki parsel
maliklerinin sosyal altyapı
ve tesisleri, ortak kullanım
yerleri, sosyal tesis ve
hizmetlere ilişkin alanları
kullanma ve yararlanma
şartları ile masraflarına
katılma usullerine ilişkin
işletme projeleri
hazırlayarak tapu sicilinin
beyanlar hanesinde
belirtmelerini
isteyebileceği gibi,
hazırlanmış olan
restorasyon ve
restitüsyon projelerine
uygun olarak irtifak hakkı
tesisi veya parselasyon
plânları yapılmak suretiyle
634 sayılı Kanunun 12
nci
maddesinde belirtilen
belgelerin toplu yapı
ilişkisini gösterir şekilde
hazırlanıp 11/2/1959 tarihli
ve 7201 sayılı Tebligat
Kanunu hükümleri uyarınca
ilan edilmesinden ve
kesinleşmesinden sonra kat
mülkiyeti ve kat irtifakını
re’sen
tapu siciline tescil
ettirmeye yetkilidir.”
MADDE 16 –
5366 sayılı Kanunun 3 üncü
maddesinin dokuzuncu
fıkrasından ve 4 üncü
maddesinin mevcut üçüncü
fıkrasından sonra gelmek
üzere aşağıdaki fıkralar
eklenmiştir.
“Yenileme projelerinin
gerektirdiği uygulamalar,
verilen süre içinde yapı
malikince yapılmadığı
takdirde, il özel idaresi
veya belediye tarafından
yapılarak masrafı yapı
malikinden tahsil edilir. İl
özel idaresi veya belediye
tarafından, yapı malikinin
uygulama masraflarını
ödemesini kolaylaştırıcı
tedbirler alınabilir. Bu
tedbirlere ilişkin usul ve
esaslar yönetmelikle
düzenlenir.”
“Bu Kanun kapsamında
açılacak kamulaştırma
bedelinin tespiti ve
taşınmaz malın tesciline
ilişkin davalarda görev
alacak bilirkişiler,
28/7/1981 tarihli ve
2499 sayılı Sermaye Piyasası
Kanununa tabi olarak
faaliyet gösteren değerleme
uzmanları arasından seçilir.
Bu uzmanlar, Sermaye
Piyasası Kurulu tarafından
oluşturulan değerleme
standartlarını esas alarak
raporlarını düzenler.”
MADDE 17 –
3/7/2005
tarihli ve 5393 sayılı
Belediye Kanununun 73 üncü
maddesinin birinci
fıkrasının üçüncü cümlesinde
yer alan “yapılabilmesi
Bakanlar Kurulu kararına
bağlıdır.” ibaresi
“yapılabilmesi için ilgili
belediyenin talebi ve Çevre
ve Şehircilik Bakanlığının
teklifi üzerine Bakanlar
Kurulunca bu yönde karar
alınması şarttır.” şeklinde
değiştirilmiş ve maddeye
onüçüncü fıkradan
sonra gelmek üzere aşağıdaki
fıkralar eklenmiştir.
“Büyükşehirlerde büyükşehir
belediye meclisinin, il ve
ilçelerde belediye
meclislerinin salt çoğunluk
ile alacağı karar ile
masrafların tamamı veya bir
kısmı belediye bütçesinden
karşılanmak kaydıyla kentin
uygun görülen alanlarında
bina cephelerinde değişiklik
ve yenileme ile özel
aydınlatma ve çevre tanzimi
çalışmaları yapılabilir.
Cephe değişikliği yapılacak
binalarda telif hakkı sahibi
proje müelliflerine talep
etmeleri hâlinde,
değiştirilecek cephe veya
cephelerin beher metrekaresi
için bir günlük net asgari
ücret tutarını geçmemek
üzere telif hakkı ödenir.
Büyükşehir belediye
meclisince uygun görülmesi
hâlinde, büyükşehir
belediyesi içindeki ilçe
belediyeleri kendi sınırları
içinde bu fıkrada belirtilen
iş ve işlemleri yapabilir.
Bina cephelerinde değişiklik
ve yenileme ile özel
aydınlatma ve çevre tanzimi
çalışmaları için yapılması
gereken iş, işlem ve
yetkilendirmeler, kat
maliklerinin arsa payı
çoğunluğu ile verecekleri
karara göre yapılır.
Büyükşehir belediyelerince,
kentsel dönüşüm ve gelişim
alanı ilan edilen alanlar
ile 5366 sayılı Kanuna göre
yenileme alanı ilan edilen
alanlarda veya bu Kanunun 75
inci maddesine göre kamu
kurum ve kuruluşları ile
protokol yapmaları hâlinde,
büyükşehir belediye meclisi
kararı
ile, yıkılan
ibadethane ve yurtların
yerine veya ihtiyaç duyulan
yerlerde ibadethane ve yurt
inşa edilebilir.”
MADDE 18 –
19/9/2006
tarihli ve 5543 sayılı İskân
Kanununa aşağıdaki ek madde
eklenmiştir.
“EK MADDE 1 – (1) Afet riski
veya fen, sanat ve sağlık
kurallarına aykırılık
sebebiyle veya Bakanlar
Kurulunca belirlenen özel
proje alanlarında
gerçekleştirilecek olan
yeniden iskân
uygulamalarında, buralardaki
yerleşim merkezlerinde
yaşayan ailelerin daha
elverişli yerlerde iskânları
ile köye dönüş projeleri
çerçevesindeki iskân
çalışmaları; ilgili proje
için alınan Bakanlar Kurulu
kararında belirtilen hak
sahipliği ve borçlandırma
usul ve esaslarına göre,
Bakanlar Kurulunca tespit
edilen orman veya mera
vasıflı alanlardan ve
Hazinenin özel mülkiyetinde
veya Devletin hüküm ve
tasarrufu altında bulunan
taşınmazlardan uygun görülen
yeni yerleşim yerlerinde, bu
Kanun hükümlerine göre
yapılır.
(2) Bu madde kapsamındaki
uygulamalara ilişkin talebin
diğer kamu kurum veya
kuruluşlarından gelmesi
hâlinde, altyapı hizmetleri
de dâhil olmak üzere yeniden
yerleşim için gerekli
görülen her türlü ödenek,
Bakanlığın görüşü alınarak
ana projeyi yürüten
kuruluşun bütçesine konulur
ve ihtiyaç duyulan ödenek,
Bakanlık bütçesine ilgili
kuruluş tarafından transfer
edilir. Afet riski altındaki
alanların dönüştürülmesi
hizmetleri için kanun ile
öngörülen dönüşüm projeleri
özel hesabından bu madde
kapsamındaki uygulamalarda
kullanılmak üzere kaynak
aktarılabilir.”
MADDE 19 –
29/6/2011
tarihli ve 644 sayılı Çevre
ve Şehircilik Bakanlığının
Teşkilat ve Görevleri
Hakkında Kanun Hükmünde
Kararnamenin;
a) 2
nci maddesinin
birinci fıkrasının (e), (f)
ve (ğ) bentleri aşağıdaki
şekilde, (h) bendinde yer
alan “dört ay içerisinde”
ibaresi “üç ay içinde”
şeklinde değiştirilmiş,
anılan fıkraya (m) bendinden
sonra gelmek üzere aşağıdaki
(n) bendi eklenmiş ve takip
eden bent buna göre teselsül
ettirilmiştir.
“e) Bakanlığın görev alanına
giren konularda her türlü
etüt, plan, proje, maliyet
hesaplarını ve yapım
işlerini yapmak veya
yaptırmak.
f) Yapı denetimi sistemini
oluşturarak
29/6/2001 tarihli ve
4708 sayılı Yapı Denetimi
Hakkında Kanun ile Bakanlığa
verilen görevleri yapmak ve
kamu kurum ve kuruluşları
tarafından yapılan veya
yaptırılanlar da dâhil olmak
üzere yapıların can ve mal
emniyeti ile mevzuata ve
tekniğine uygunluk
bakımından denetimini yapmak
veya yaptırmak, tespit
edilen aykırılık ve
noksanlıkların giderilmesini
istemek ve sağlamak;
yapılarda enerji
verimliliğini artırıcı
düzenlemeleri yapmak, buna
ilişkin faaliyetleri
yönetmek ve izlemek; yapı
malzemelerinin denetimine ve
uygunluk değerlendirmesine
ilişkin iş ve işlemleri
yapmak.”
“ğ) Gecekondu, kıyı alanları
ve tesisleri ile niteliğinin
bozulması nedeniyle orman ve
mera dışına çıkarılan
alanlar dâhil kentsel ve
kırsal alan ve yerleşmelerde
yapılacak iyileştirme,
yenileme ve dönüşüm
uygulamalarında idarelerce
uyulacak usul ve esasları
belirlemek; Bakanlıkça
belirlenen finans ve ticaret
merkezleri, fuar ve sergi
alanları, eğlence
merkezleri, şehirlerin ana
giriş düzenlemeleri gibi
şehirlerin marka değerini
artırmaya ve şehrin
gelişmesine katkı sağlayacak
özel proje alanlarına dair
her tür ve ölçekte etüt,
harita, plan, parselasyon
planı ve yapı projelerini
yapmak, yaptırmak,
onaylamak, kamulaştırma,
ruhsat ve yapım işlerinin
gerçekleştirilmesini
sağlamak, yapı kullanma
izinlerini vermek ve bu
alanlarda kat mülkiyeti
kurulmasını temin etmek;
2/3/1984
tarihli ve 2985 sayılı Toplu
Konut Kanunu ile 20/7/1966
tarihli ve 775 sayılı
Gecekondu Kanunu uyarınca
Toplu Konut İdaresi
Başkanlığı tarafından
yapılan uygulamalara ilişkin
her tür ve ölçekte etüt,
harita, plan ve parselasyon
planlarını yapmak,
yaptırmak, onaylamak, ruhsat
işlerini gerçekleştirmek,
yapı kullanma izinlerini
vermek ve bu alanlarda kat
mülkiyetinin kurulmasını
sağlamak.”
“n)
23/9/1980 tarihli ve
2302 sayılı Atatürk’ün
Doğumunun 100 üncü Yılının
Kutlanması ve “Atatürk
Kültür Merkezi Kurulması”
Hakkında Kanunun 3 üncü
maddesi ile belirlenen
Atatürk Kültür Merkezi
alanını iyileştirme,
güzelleştirme, yenileme ve
ihya etmek amacıyla; Kültür
ve Turizm Bakanlığının da
görüşü alınarak, bu alan
için her tür ve ölçekte
etüt, harita, plan,
parselasyon planı ile yapı
projelerini yapmak,
yaptırmak, onaylamak,
kamulaştırma ve
ruhsatlandırma işlemleri ile
diğer iş ve işlemlerin
gerçekleştirilmesini
sağlamak.”
b) 6
ncı maddesinin
birinci fıkrasının (d)
bendinde ve eki (I) sayılı
Cetvelde yer alan “Altyapı
Hizmetleri” ibareleri
“Altyapı ve Kentsel Dönüşüm
Hizmetleri” şeklinde
değiştirilmiştir.
c) 7
nci maddesinin
birinci fıkrasının (e) bendi
aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
“e) 2
nci maddenin birinci
fıkrasının (ı) bendinde
belirtilen konularla ilgili
olarak her ölçekteki imar
planı ve imar
uygulamalarını, kentsel
tasarım projelerini yapmak,
yaptırmak ve onaylamak.”
ç) 10 uncu maddesinin
birinci fıkrasının (c) bendi
aşağıdaki şekilde
değiştirilmiş, (ç) bendi ile
aynı maddenin ikinci fıkrası
yürürlükten kaldırılmıştır.
“c) 2
nci maddenin birinci
fıkrasının (e) bendi ile
Bakanlığa verilen görevleri
yürütmek.”
d) 11 inci maddesi başlığı
ile birlikte aşağıdaki
şekilde değiştirilmiştir.
“Altyapı ve Kentsel Dönüşüm
Hizmetleri Genel Müdürlüğü
MADDE 11 – (1) Altyapı ve
Kentsel Dönüşüm Hizmetleri
Genel Müdürlüğünün görevleri
şunlardır:
a) Mahallî idarelerin
altyapı sistemleri ile
ilgili genel planlama,
programlama, fizibilite,
projelendirme, işletme,
finansman ihtiyacı ve
yatırım önceliklerine;
teknik altyapı tesislerinin
mekânsal strateji planları
ile çevre düzeni ve imar
planlarına uygun olarak
planlanmasına,
projelendirilmesine ve
yapılmasına ilişkin usul ve
esaslar ile bu konulardaki
her türlü etüt, proje, yapı
ruhsatı ve yapı kullanma
iznine ilişkin usul ve
esasları belirlemek.
b) Teknik altyapı tesisleri
ve altyapı birlikleri
kurulması konusunda mahallî
idareler arasında işbirliği
ve koordinasyonu sağlamak,
rehberlikte bulunmak ve
teknik altyapı tesislerine
ilişkin
envanteri tutmak.
c) 2
nci maddenin birinci
fıkrasının (ğ) bendi
kapsamındaki uygulamalara
ilişkin her türlü altyapı,
katlı ve köprülü kavşak gibi
yapıların projelerini yapmak
veya yaptırmak, bu alanlarda
mülk sahiplerinden altyapı
katılım bedellerinin
tahsiline ilişkin
düzenlemeler yapmak.
ç) Gecekondu alanları ile
vasfının bozulmasından
dolayı orman ve mera dışına
çıkarılan alanlara ilişkin
iyileştirme, yenileme ve
dönüşüm uygulamaları ile
afet riski altındaki
alanların dönüştürülmesine
ilişkin mevzuat ve 775
sayılı Kanun uyarınca ıslah,
tasfiye, dönüşüm ve
iyileştirme bölgelerinin
tespitine, ilanına, program
ve öncelik sırasına dair
usul ve esasları belirlemek.
d) Dönüşüm, yenileme ve
transfer alanlarının
belirlenmesi, dönüşüm alanı
ilan edilen alanlardaki
yapıların tespiti ile arsa
ve arazi düzenleme ve
değerleme iş ve işlemlerinin
yapılmasını sağlamak;
dönüşüm uygulamalarında hak
sahipliği, uzlaşma,
gerektiğinde acele
kamulaştırma, paylı
mülkiyete ayırma,
birleştirme, finansman
düzenlemelerinde bulunma,
dönüşüm alanları içindeki
gayrimenkullerin değer
tespitlerini yapma ve
Bakanlıkça belirlenen
esaslar ve proje
çerçevesinde hak sahipleri
ile anlaşmalar sağlama,
gerektiğinde yapı ruhsatı ve
yapı kullanma izni verme,
kat mülkiyeti tesisi,
tescili ve imar hakkı
transferi ile ilgili iş ve
işlemleri yürütmek.
e)
3/7/2005 tarihli ve
5393 sayılı Belediye
Kanununun 73 üncü maddesi
kapsamındaki uygulamalara
ilişkin dönüşüm alanı ilanı
ile ilgili iş ve işlemleri
yürütmek.
f) Bakan tarafından verilen
benzeri görevleri yapmak.”
e) 12
nci maddesinin
birinci fıkrasının (e) bendi
yürürlükten kaldırılmıştır.
MADDE 20 –
Ekli (1) sayılı listedeki
kadrolar ihdas edilerek
13/12/1983 tarihli ve
190 sayılı Genel Kadro ve
Usulü Hakkında Kanun
Hükmünde Kararnamenin eki
(I) sayılı cetvelin Çevre ve
Şehircilik Bakanlığına ait
bölümüne eklenmiştir.
MADDE 21 –
6107 sayılı Kanunun 11 inci
maddesinin ikinci fıkrasında
yer alan “Bakanlar Kurulu
kararı ile çıkarılacak”
ibaresi “Yönetim Kurulu
kararı ile yürürlüğe
konulan” şeklinde
değiştirilmiştir.
MADDE 22 –
2302 sayılı Kanunun 3 üncü
maddesi aşağıdaki şekilde
değiştirilmiş;
11/8/1983 tarihli ve
2876 sayılı Atatürk Kültür,
Dil ve Tarih Yüksek Kurumu
Kanununun 104 üncü maddesi
yürürlükten kaldırılmıştır.
“MADDE 3 – Atatürk Kültür
Merkezi Ankara’da kurulur.
Atatürk Kültür Merkezi
alanı; Ankara İmar Planında
bu amaca ayrılmış olan ve
ekli krokide gösterilen
yerlerdir. Bu alan
içerisinde Millî Mücadele
tarihinin, Türk Halk
Kültürünü ve sanatlarını
tanıtan yerler ve çeşitli
müzeler, çeşitli sahneler ve
toplantı salonları, sergi
alanları, arşiv ve
kitaplıklar, atölyeler ve
benzeri yerlerden meydana
gelen Atatürk Kültür Merkezi
bulunur.”
MADDE 23 –
24/2/1984
tarihli ve 2981 sayılı İmar
ve Gecekondu Mevzuatına
Aykırı Yapılara Uygulanacak
Bazı İşlemler ve 6785 Sayılı
İmar Kanununun Bir
Maddesinin Değiştirilmesi
Hakkında Kanun yürürlükten
kaldırılmıştır.
Devir ve tahsislerin iptali
GEÇİCİ MADDE 1 –
(1) 775, 5366 ve 5393 sayılı
kanunlar ile
29/6/2001 tarihli ve
4706 sayılı Hazineye Ait
Taşınmaz Malların
Değerlendirilmesi ve Katma
Değer Vergisi Kanununda
Değişiklik Yapılması
Hakkında Kanun ve diğer
kanunlar kapsamındaki
dönüşüm ve iyileştirme
uygulamaları için
TOKİ’ye,
İdareye ve diğer kamu
idarelerine tahsis ve
devredilmiş olup da tahsisin
yapıldığı veya mülkiyetin
devredildiği tarihten
itibaren iki yıl içinde
dönüşüm ve iyileştirme
uygulaması başlatılmayan
taşınmazların tahsisleri
resen kaldırılır ve devir
işlemi de iptal edilmiş
sayılarak, tapuda resen
Hazine adına tescil ve
Bakanlığın talebi üzerine bu
Kanunun öngördüğü amaçlar
için kullanılmak üzere
Maliye Bakanlığınca
Bakanlığa tahsis edilir.
Gerçekleşen dönüşüm
gelirleri
GEÇİCİ MADDE 2 –
(1) 7
nci maddede
belirtilen dönüşüm
gelirlerinden 2012 yılında
gerçekleşen tutarlar, genel
bütçenin (B) işaretli
cetveline özel gelir
kaydedilir. Gelir kaydedilen
bu tutarlar karşılığında
Bakanlık bütçesine özel
ödenek kaydetmeye Çevre ve
Şehircilik Bakanı
yetkilidir.
Yürürlük
MADDE 24 –
(1) Bu Kanunun;
a) 19 uncu maddesinin (a)
bendi ile değiştirilen 644
sayılı Kanun Hükmünde
Kararnamenin 2
nci
maddesinin birinci
fıkrasının (e) bendi ile 23
üncü maddesi yayımı
tarihinden üç yıl sonra,
b) Diğer hükümleri yayımı
tarihinde,
yürürlüğe
girer.
Yürütme
MADDE 25 –
(1) Bu Kanun hükümlerini
Bakanlar Kurulu yürütür.
30/5/2012
(1) SAYILI LİSTE
KURUMU :
ÇEVRE VE ŞEHİRCİLİK
BAKANLIĞI
TEŞKİLATI :
MERKEZ
İHDAS EDİLEN KADROLARIN
|
|
|
|
Serbest |
|
|
|
|
|
Kadro |
|
|
Sınıfı |
Unvanı |
Derecesi |
Adedi |
Toplam |
|
GİH |
Daire Başkanı |
1 |
10 |
10 |
|
|
TOPLAM |
|
10 |
10 |
|