Av. Turgut Yenilmez

Av. Turgut Yenilmez

Ülkem meselesi
turgutyenilmez@hotmail.com

"PEBBUK" KUŞUNU BİLİR MİSİNİZ?

20 Şubat 2021 - 07:17 - Güncelleme: 20 Şubat 2021 - 07:21

Güneydoğu'da pepuk kuşunun
Acıklı hikâyesi anlatılır.
İlginç ve ders verici bir hikâye.
Aslında hikâye de değil, bir efsane.
Bir masal.
İki kardeşin acıklı, garip, ürperten ve ama
ders veren hikâyesi.
Belki doğruluk payı yoktur.
Zaten en başında 'efsane' kelimesini ondan koyduk.
Güneydoğu'da yetişen 'KENGER' bitkisini bilirsiniz.
Dağlarda karlar eriyince çıkar.
Soyulup yenir, yemeği yapılır, sakızı yapılır. Kenger sakızını mutlaka duymuşsunuz.
Halk baharda dağlarda, ovalarda kenger toplamaya gider.
Yol boylarında çuvallar içinde kenger satan gençler-çocuklar görürsünüz oralarda.
Konumuzun kahramanı olan
PEPUK KUŞU da ÜZGÜNLÜĞÜ,
KORKAKLIĞI,
GARİPLİĞİ,
MAHCUPLUĞU,
PİŞMANLIĞI simgeliyor.
Şimdi bu ders verici 'efsane' yi özetleyelim.
Ve neden konu edindiğimizi belirtelim.
Bir dağ köyünde bir baba, bir anne ve biri kız biri erkek çocuğu iki evlat beraber yaşarlarmış. Çok mutlu bir aileymiş.
Abla küçük kardeşini sahiplenir
karı-koca da birbirlerine âşıkmışlar!
Sonra bir gün bu tılsım bozulmuş.
Anne hastalanmış ve ölmüş.
Huzur, mutluluk ve güzel günler geride kalmış. Tabii evde aş pişirecek biri olmayınca baba evlenmiş.
Ama gelen bu üvey anne,
çocukları hiç sevmediği gibi düşmanlık eder, fırsat buldukça zulüm de yaparmış.
Çocuklar da bu kötü niyetli üvey anneyi korkudan şikâyet edemezlermiş!
Baba evden çıkınca evdeki acı ve ıstırap da başlarmış çocuklar açısından.
-Dağdan kenger toplayın!
Babanın evde olmadığı bir gün
Kötü niyetli üvey anne çocukların eline
kazma, bıçak ve torba verip dağa kenger toplamaya göndermiş.
-"Boş gelirseniz dayaktan dayak beğenin" demiş.
İki küçük çocuk dağa gitmişler.
Erkek kardeşinin sırtında torba ablanın elinde bıçak ve kürek, kenger toplamaya başlamışlar. Abla kengerleri torbaya atarmış.
Akşam olunca ikisi de yorgun bir şekilde torbanın dolup dolmadığına bakmışlar.
Bir de ne görsünler?
Meğer torba bomboşmuş.
Abla küçük kardeşine kızmış!
-Oburca yedin değil mi kengerleri deyince, küçük kardeş yemin etmiş.
-Vallahi senin verdiğinden başka bir tane dahi yemedim demiş.
Ablası evde yiyecekleri dayağı düşününce kardeşine kızmış,
-Yalan söylüyorsun, bak şimdi evde başımıza neler gelecek demeye başlamış.
Annemiz bizi dövecek, sövecek.
Bize işkence edecek.
Küçük kardeş ablasını inandıramayınca; -'İstersen karnımı yar bak!
Sadece bir kenger bulacaksın!'
Abla da tamam demiş.
Elindeki bıçakla kardeşinin karnını yarmış! Hakikaten sadece bir kenger varmış içinde. Peki nerede topladıkları kengerler?
Abla bir daha bakayım torbaya demiş ve eline alıp iyice bakmış!
Bir de ne görsün kötü niyetli üvey anne onlara bilerek delik torba vermiş ki, akşam onlara eziyet edebilsin.
Dikkatle bakmış abla.
Bütün kengerler yerlere saçılmış.
Altı delik olan torbada toplanan durmaz ki.
Abla kan kaybeden kardeşinin durumunun kötüleştiğini görünce karnını dikmeye başlamış ama gücü yetmemiş buna da.
Ve kardeşi ölmüş.
Kardeşinin acısıyla kıvranan abla ağlaya ağlaya kardeşini oradaki pınar suyundan yıkayarak oraya gömmüş.
Başucuna da bir fidan dikmiş.
Vicdan azabıyla abla şöyle dua etmiş.
Allah'ım beni pepuk kuşu yap
Allah'ım! Beni pepuk kuşu yap.
Dağlara, ormanlara uçayım.
Sürekli kendime kızayım ve
Kardeşimi öldürdüm diye kendimi suçlayayım.
Yüce Allah da -efsane ya- bu kızı pepuk kuşu yapmış.
Artık hep acı acı ötermiş.
Dağdan dağa konar kendini suçlarmış.
Ben kardeşimi öldürdüm diye ağıt yakarmış.
Pepuk kuşunun hikâyesi böyle.
Adı üzerinde efsane.
Ama ders veren ve kendi adımıza ibret alıp, çıkarımlarda bulunabileceğimiz bir efsane.
Mevsim bahar olunca,
Kengerler yerden çıkınca pepuk
(perişenlık, üzgünlük, zavallılık) kuşu başlarmış ötmeye.
Peki ne diyor pepuk kuşu öterken:
Pepuk kekuç (abi veya küçük kardeş)
- Kim yaptı?
- Ben yaptım!
- Kim öldürdü?
- Ben öldürdüm!
- Kim yıkadı?
- Ben yıkadım.
- Vah vah vah... diye feryat edermiş.
Bize hep delik torba verdiler
İslam'dan,
Dinden, kardeşlikten nefret eden
İç ve dış odaklar;
İki kardeşi birbirine vurdurmak için
-iyi üvey anneleri tenzih ederim-
üvey annenin planlayarak yaptığı gibi kardeşlerin eline yükünü tutmayan,
ürününü vermeyen delik malzeme verdiler.
İslam beldeleri aslında
içi boş bir hayalin peşinde koşturdular.
Biz bir şeyler devşiriyoruz, diyerek sevinirken Altı olmayan delik bir torbaya geleceğimizi, ümitlerimizi ve umutlarımızı yığmışız meğer. İslam ülkelerinin
ovalarına, ürününe, ellerindeki torbalarına bile göz diktiler.
Çoğunu onlar alıp aza razı ettiler.
Artık, elimize tutuşturulan yalanları,
anne gibi görünüp yok oluşumuzu hazırlayan kötü niyetlileri iyi tanımalıyız.
Yoksa bir ömür Pepuk kuşu gibi haykırıp duracağız.
Oyunları bozarak,
Birbirimizi sararak,
Tahammül göstererek,
Sureti haktan görünen dibi yırtık cambazları görerek,
Elimize dibi olmayan torba tutuşturanların oyununu bozabiliriz.
Alıntıdır!

Bu yazı 481 defa okunmuştur.

YORUMLAR

  • 0 Yorum