ÇÖP TOPLAYAN ÇOCUKLARIMIZ
Mevlanakapı'lı Sebahat, Yaşı henüz 11, Mesleği çöplerden kağıt-plastik toplamak, ailesi var, Baba alkolik, Okula Gitmiyor, en büyük hayali Büyüdüğünde Sibel Can gibi Şarkıcı olmak, 3 kız bir erkek kardeşi var, Dayıları, Amcaları kimse bu kızımızın bu şekilde çalıştırılmasına karşı değil.
Biz fotoğrafları çektiğimiz esnada buradan 25-30 yaşlarındaki dayısı ....! geçti, görenler adam sanır. Fiyakalı ve temiz giyimli, Sebahat'ın diğer kardeşlerinin durumu da aynı !
Bu devlet niçin var? Eğer Aileden sorumlu devlet bakanlığımız, Çocuk polisimiz, Milli eğitim müdürlüğümüz, Fatih belediyemiz, Her gün boyundan büyük çöp arabasıyla İlçenin sokaklarındaki çöp konteynırlarını dolaşın bu evladımıza sahip çıkamıyorlarsa, yüzlercesi bu şekilde bazen daha ağır şartlarda bilhassa aileleri tarafından çalıştırılıyorsa bu koca koca kurumlarda görev üstlenen görevliler akşam başlarını yastığa koyup nasıl uyurlar anlayamıyoruz.
Kimse kanunların yetersizliğinden mazeret üretmesin, Mevcut kanunlarımız bu ve bunun gibi istismar edilen çocukların ailelerinden alınarak çocuk esirgeme kurumu ilgili birimlerine yerleştirilmeyi emrediyorken bu görevi kim üstlenecek.
Elbette ki bir çocuğun ailesinden koparılması en son çaredir. Fakat gördüğümüz kadarıyla bu yaşta bu şekilde ailesi tarafından istismar edilen Mevlanakapılı Sebahat biraz daha büyüdüğünde çok farklı istismarlara maruz kalacağı ayan beyan ortadır. Bu gün çok kolay müdahale edilebilecek durumdayken her gün bir çöp konteynırın başında görmemezliğe geldiğimiz bu yavrumuzun başına geleceklere duyarsız kalırsak, millet olarak bunun vebalini çok ağır öderiz, halen de ödemeye devam ediyoruz.
Sokaklarda evinden kaçmış, sokak kanunları gereği madde bağımlısı olmuş nice evladımızın yok oluşunu vatandaş ve devlet olarak seyrediyoruz. Bu nasıl anlayış, bu ne rahatlık, toplumun başına bela olan bu çocuklarımızın rehabilitasyonu için büyük masraflarla koca koca kurumlar kurulmuş, her gün ayrı bir yerde uygulama planlarını ilan eden toplantılar, kokteyller veriliyor, fakat sokaklarımızdaki bu manzaralar artarak devam ediyor.
Ya bunlar yasadışı örgütler gibi yeraltında gizli faaliyet göstermiyorlar, hepimizin içinde, bir köprü altında, sokağımızdaki metruk bir evde, sur kovuklarında yaşıyorlar. Devletin bunlara ulaşamaması mümkün değil, istedikten sonra tabii.
Bu resimleri görüp te ben ne yapayım diyenlere bir sözümüz var, sorumluluklar her zaman kanunlarla yazılı değildir, Bizler insanız ve bizi insan olarak hayata getiren gücün iradenin karşısına geçtiğimizde beşeri kanunlara göre değil, vicdani kanunlara göre hesap vereceğimizi lütfen unutmayalım. Durumdan vazife çıkarmak hepimizin görevi.
Hatırlatırız.