BİR KAPI KAPANIRDI ÜZERLERİMİZE

Komşuluklarımız vardı bizim, fakirliğimizin inadına paylaştığımız.

Arkadaşlarımız vardı bizim, Hiçbir etnik unsuru inkar-şikayet etmeyen.

İşimiz vardı bizim karın tokluğuna da olsa çalışıp eve ekmek götüdüğümüz.

Mutluluklarımız vardı bizim, Damı akan, Sobası yanmıyan, Kileri boş olsa bile.

Artık mutsuzluk her köşe başında çıkıyor karşımıza hiç selam, kelam demeden.

Şikayetler bitmiyor, Kimse razı değil hayattaki rolünden, Gayrette yokki değiştirmekten.

Hayat bir kumar dediler Koşturdular milleti piyangoya, totoya, yarışlara..

Ne komşu, Ne Aile, Ne arkadaş, Ne iş, Ne aş, yokluklar oldu hep yoldaş..

Şimdi arıyoruz o eski mutlu yıllarımızın sırrını, Hikmetini...

Hiç birşeyimiz yoktu, ve Yokluğumuzda yoktu aslında...

Bunca yoksunlukta mutluluğumuz, hayret ne kadar çoktu...

Bir kapı kapanırdı üzerimize akşamları, üzerinde kilidi de yoktu...

İşte aradığımız o mutteşem sır bu, herhalde..

Uyduruk kapılarımız vardı, Üzerinde kilitte yoktu...

Kibir yoktu, Bencillik yoktu, Zulm yoktu, şikayet yoktu.

Herşeyi paylaşırdık, Aşımızı, eşyamızı, mutluluklarımızı, dertlerimizi, acılarımızı..

Bu Fotoğrafın düşündürdükleri:



DİP NOT: MUTLULUK BURADAYIM DİYOR

bu sırrın bir nedenide Az şeyle yetiyor, hayallerimiz az oluyor, dertlerimizde az olmuş oluyor olmasın..