Nasıl Bu Hale Geldik?

İnsanlık tarihinin gördüğü en mutlu kitle şu an bizim memlekette yaşayan az okumuş ya da yarı aydın Türk muhafazakarları zümresi.
. . .
Deprem oldu, onca şehir battı, 'devletimiz çok yardım etti' diye mutlu oluyor.
Uğruna onca insanın öldüğü sınırlarımızdan içeri bir sürü kimliksiz adam giriyor, 'çobanlık yapıyorlar' diye mutlu oluyor.
Ülkede on milyon kim olduğu bilinmeyen adam var, 'ne güzel hepsine bakıyoruz' diye mutlu oluyor.
Dolar artıyor, 'ruble düştü' diye seviniyor.
Yakıt artıyor, 'petrol bulduk' diye mutlu oluyor.
Yağmur yağmıyor, 'susuzluk olursa yerel idare değişir' diye mutlu oluyor.
Sel oluyor, şehri su götürdü diye mutlu oluyor.
Kiralar artıyor, 'artışa sınırlama getirildi' diye mutlu oluyor.
Hukuk işlemiyor, 'arabuluculuk işliyor' diye mutlu oluyor.
Eğitimli kitle memleketi terk ediyor, 'kendisinden daha çok okumuş adamların acı çekiyor olmasından' mutlu oluyor.
Millet dini terk ediyor, 'hepsi cehennemde yanacak' diye mutlu oluyor.
Ülke elden gidiyor, 'Karabağ'ı Azeriler aldı' diye mutlu oluyor.
. . .
Azımsanacak bir başarı değil bu. 

Hulusi Üstün