SÖZ DUYARLI ŞAİRİN...

Bu memlekette bir zamanlar Türk milletinin yaşama refleksi olan, yiğitleri vardı.!
Tufandı öfkesi gayzı celali,
Ezelden düşmanla başı belalı.
Gökdoğan bakışlı, Bozkurt yeleli.
Hat yarıldı kale düştü kalk uyan.
Tutamadım, sınırlarda ordumu.
Bağır yırtsam anlatamam derdimi.
Vatansızlar, yurt belledi yurdumu.
Vatan, nasıl hale düştü kalk uyan.!
Bey şeçtiğin hakikatı sakladı.!
Melek dedi iblisleri akladı,
Halk hak dedi şerden rahmet bekledi.!
Başımıza bela düştü, kalk uyan.!
Tatlı Turan hayalleri kurarken.
Erken bitti hayalimiz, çok erken.
Yurdumuzda refah huzur ararken...
Bahtımıza çile düştü kalk uyan.!
Hamasetle daldırdılar engine.
Benzin döküp komşudaki yangına,
Uyanmadın uyuyorsun sen yine,
Ateş geldi çula düştü kalk uyan.!
Doldurdular yabancıyı yadını,
Günden güne siliyorlar adını.
Öz oğulu eri kızı kadını,
Öz yurdunda köle düştü kalk uyan.!
Belli artık bu güruhun emeli.
Gövde gitti sarsıyorlar temeli.!
Unuttun mu sen Mustafa Kemal'i.!
Kalk gafletin dile düştü kalk uyan.!!!
Abdullah Karabacak
Duygularıma tercüman oldu. Teşekkürler kardeşim...