Beni eğitip mühendis yapan bu eğitim sistemi, insan konusunda beni neden bu kadar cahil bıraktı?
“SİZİ DİNLERKEN İÇİMDE YANARDAĞLAR PATLIYOR”
Elli yaşlarında gösteren mühendis bey, geliştiren anne baba konusunda yaptığım konuşmadan sonra söz aldı ve şöyle dedi: “Sizi dinlerken içimde yanardağlar patlıyor! Terliyorum. Ağlaya ağlaya burayı terk edip gitmek istiyorum. Babamın çaresizliğini, kendi cahilliğimi görüyorum. Benim babam iyi bir insandı. Ben de iyi bir insanım. Neden çocuklarımızı azarla, utandırarak, kendimizden uzak tutarak büyütmenin tutsağı olduk?”
Bunun farkına varabilmek cesaret işi, dedim. Farkına vardığınızı burada topluluk içinde dürüstçe paylaşabilmek de ayrıca hem sevgi hem de yürek ister, dedim.
Gözlerinde yaş, devam etti. "Ben mühendisim. Yıllarca okudum. Neden hiç kimse bana bu konularda ders vermedi?"
“Bugün buraya tesadüfen geldim. Arkadaşım zorladı. Allah ondan razı olsun. Bu kadar cahil olduğumu bilmiyordum. Ben mühendisim. Beni eğitip mühendis yapan bu eğitim sistemi, insan konusunda beni neden bu kadar cahil bıraktı. Çok öfkeliyim.”
19 Nisan Çarşamba öğlen Akatlar Kültür Merkezi’nde bir konuşmam sonrasında oldu bu etkileşim.
Bu babanın acısını sizinle paylaşmak istedim. Soru üzerinde siz de düşünün lütfen: “Beni eğitip mühendis yapan bu eğitim sistemi, insan konusunda beni neden bu kadar cahil bıraktı?”
Selamlar, sevgiler
Doğan Cüceloğlu