“Bize bir nazar oldu, CUMAMIZ Pazar oldu. Bize ne olduysa, Hep azar azar oldu.

“DAVRAN BRE KÂFİR!”

Garip, ucube bir toplum oluyoruz.

Gün geçmiyor ki, tüyler ürperten 

bir cinayet haberini duymayalım.

Gün geçmiyor ki, milli ve manevi 

değerlerimizi unuttuğumuzu hatırlatan

olaylara şahit olmayalım.

Adam gibi eğlenmesini unuttuk.

Adam gibi tartışmayı, kavga etmeyi,

Yiğitçe düelloya tutuşmayı da unuttuk. 

Mertlik, yiğitlik, asillik kavramlarını unuttuk.

Ecdadımız, düşmanıyla bile dövüşürken

arkadan vurmaz, kalleşlik bilmezdi.

Onun: “DAVRAN BRE KAFİR!” narasıyla

hasmına gösterdiği toleransı vardı.

Onlar, hile hurda; tape, mape bilmezlerdi.

Kavgada olduğu gibi, ticarette, siyasette, 

sosyal hayatta, komşu ilişkilerinde de,aile içinde de

ahlaki değerlerimizi erozyona uğrattık.

Manzara vahim.

“Nasıl toparlanırız?” sorusuna,

acilen cevap bulmalı birileri.

Sosyologlar, psikologlar, bilim adamları

ve yöneticiler bir araya gelip

bu toplumu yeniden inşa etmeliler.

Halimizi seyrederken şu mısraları da 

zihnen tekrar ediyorum:

“Bize bir nazar oldu,

CUMAMIZ Pazar oldu.

Bize ne olduysa,

Hep azar azar oldu.”

Allah sonumuzu hayr eylesin!