Dışarıdan fark edilemeyen Bir Başarının Hikayesi
Bir ayrılık vakti daha bugün….
Ağla yüreğim Ağla…………………………..
Daha Dündü günlerden; 5 yaşında elinden tuttuğum,,,Şimdi serpildin büyüdün.
İSKİ koridorlarında seni taşıdığım. Annenin, ayaz soğukta seni saatlerce bekleyip Kreşe gönderdiği.O kadar uğraşlar vermişti ki Annen,,, bir türlü Kreşi yaptırtamamıştı İSKİ’ye o zamanlar.
Yıllar bir süratle yoğuldu, akan zamanda…
Uçup gitti saatler tüm vakitler.Kolay olmadı büyümen tabii...
Geceleri 40 defa odana gelir elimin tersiyle ateşini ölçer ve defalarca üstünü örterdim.Sonra okul serüvenleri başladı bir hışımla bir acayip koşuşturmayla.Çok fena hırsın vardı, ne yalan söyleyeyim.Ondan da korkmuyordum değil...
Ama seni zirveye de o hırsın taşıdı… ve taşıyacak…..
Unutamadığım anıların vardı bende, o içimde saklı.Üniverside imtihanında otomobille seni göndermiş ben arabaya sığmadığım için otobüsle gelmeye çalışmış ama imtihana girmeden sana yetişememiştim.Sen de Babama bir şey oldu diye kapıdan içeriye ters girerek gözlerinle beni aramıştın,göremeyince de gözlerinden debi derya yaşlara boğulmuştun.Birinci aşamada bu nedenle çok aşağılarda kalmıştın.Neticeler geldiğinde kendini yerlere atmıştın.Benim sıram bu değil diye….
Teselli veremedik sana çaresiz kaldık çırpınmana…….
O zamanlar ben çok üzülmüştüm ama seni iyi bildiğimden sana asıl imtihanın şimdi başlayacağını ve zirveyi kotaracağını yavaş yavaş sindire sindire sana moral vere vere anlatmıştım.Toparladın kendini,kilitlendin odaya….
2. ve 3. Aşamalardaki imtihanlarda, alt üst ettin sıralamaları ve zirveyi kaptın, tepeye oturdun ve istediğin yere kuruldun.Hiç unutmam odandan, tam bir kamyon kitap dergi ve kağıtları attığımı hiç……
Bir unutamayacağım hatıran var bende………….
Ama ben hiçbir zaman son dakikada olsa durmadım hiç geri adım atmadım.O an birşeyler yapmam gereğini biliyordum.Aniden evden fırladım Mehmet abini yatağından kaldırıp eve getirdiğimde saat 23.40 ı gösteriyordu.Bitti bu iş diye feryat ederken Bilgisayarı zor elinden kaptım.Mehmet abin resetledi virüsü temizledi programı yeniden yükledi ve sana Özge gir Bilgisayara dedi.Hayır dedin ama sana fena bağırmıştım sokaktan caddeye yankılandı sesim.Zarla-Zorla emri vaki aldın Bilgisayarı sana sordum kaç dakikada biterebilirsin girişini diye….Bana 20 dakikada olur demiştin ama saat o an 23.50 yi gösteriyordu.Bir hışımla kaptın elimden bilgisayarı, bu artık olmaz çaresizliğinde gibi…..
Biz odamaza çekilmiştik senin odanda seni yalnız bırakmıştık ve kapını da kapatmıştık.Sonra bir sessizlik başladı.Evde çıt yok…….
Saate baktım 23.58………………….. Odada tık yok.Mehmet abine seslen ona bir şey yapabildimi diye sor dedim.O an kapıdan da gözüktün, gayet sakin ama yüzün kan kırmızı.Mehmet abine sağol dedin.Yetiştirdim yükledim okula mail attım dedin.Başarmıştın………………………………………
Her şeyin bittiği anda herşeyi kazanmıştın.
Hayat bu işte.
‘’Unutma’’
Bir Omuzunda; İnancın-ve itikadın.(…yüreğinde,ruhunda,beyninde Kur’an)…İnançlı bir toplumun uzantısı olduğumuzu…………………….
Diğer omuzunda;Atatürk ilkelerini………………………
Yükün ağır.
‘’Sakın içinden çıkarma.’’………………………………………………………………………………
Şimdi yeni bir serüven başlıyor.Yine dik yokuş ve yine bir, uzun yol.ABD……….
2 yıl master,3 yıl Doktora….Tam 5 yıl…Kim öle-Kim kala… Hakkımıza hayırlısı.
Sana yollar dar gelmez dik yokuşlarda engel değil.
Sen herşeyi kotarır-Başarırsın.
Evvela Ülkeni düşünceksin.
Başarıyı Ülken için yükleneceksin.
Bizi düşünme.
Anneni
ve
Beni.
Biz faniyiz.
Bu gün varız
ama
yarın
yok.
Ama ülken her zaman yerinde olacak.
Ve her zaman koşacak.
Senin ve sizlerin sayesinde……………..
Bütün Dualarımız seninle.
Nice,
üstün,
Başarılarına…………….
Yüce Mevlam yardımcın olsun.
Şansın-Rızkın-Bereketin bol olsun…..
Gözlerinden öpüyorum.
Yolun açık olsun………………….
Sevgili,,,, Bi Tanecik, ‘’Annen ve Baban’’…
Ismet ünsal,