ÖZLENİR Mİ O ACI GÜNLER

Misafir Yazar fatihten@gmail.com


Özlenirmi Yokluklar, Açlık ve Yalınayak kış günleri

Özlenirmi Babadan, Anadan, abiden, Komşulardan

Öğretmenden, semtin kabadayısından yenilen dayak

Özlenirmi donduran soğuklar, Kızgın güneş

Yenikapı sahillerine vuran çılgın Lodos

Sarayburnundan alıp götüren devasa akıntı

Özlenirmi komşu kızın cama çıkmasını beklemek

Tülün arkasından hayaller kurmak daha onbeşinde

Özlenirmi çamurlu yollar Toplanmayan çöpler

Özlenirmi katran olmuş haliç'in derinlikleri

Özlenirmi Kanatlı İmpalalar takılmak için

Özlenirmi Eminönünden Kaçak binilen Tranvay

Özlenirmi Kan kardeşi olmak için

Paslı Jiletle kesilen kollarımız

Mezarlıklarda başladığımız sıgara

Sonra bira, esrar derken aslan sütü

Diye dayatılıp Delikanlı olmanın raconu

Özlenirmi kan kardeşliklerinden öte

Yaşadığımız Can kardeşliklerimiz

Sebze Hali, Meyva Hali, BalıkHali

Hepsi emrimize amade sokakları

Birkaç somun ekmek alacak para varsa 

Arsada kurulur mükellef sofralar

Balıklar Laz Apodan, Ömerden

Kavun Karpuz İsmailden, Ariften

Domates, Biber, Limon her kişiden

Kim giderdiki Öğle yemeğine evine

Bir alemdik Marmara sahillerinde

Saraburnundan Cankurtarana topluca akardık

Yorulunca bir teneke içinde ateşide yakardık

Atlardık denize kayalar bizim

Dolmalık midyeleri dizerdik mangal üstüne

Bütün yaz doyardık midye ekmekle

Herşeyimiz bedavaydı yemek-içmek dolanmak

Sirkeciden Halkalıya tranler bizim için seferde

Ara sıra vapurla Salacak, küçüksu, moda

Tabii Heybeliyi unutmayın Birde orman yangını

Sonra çağ atladık masum avantacılıkta

Altımızda son model arabalar, geceleri kulüpler

İşte bundan sonra başladı büyük kayıplar

Birer birer koptuk semtimizden İstemeden

Kimi mapusa kimi pisi pisine öteki tarafa

Dur diyenimiz mi yoktu, Tutan olmadı elimizden

Yoksa çokmu tehlikeliydik kortularmı ne

Göz göre göre ziyan olduk, perişan olduk

Geriye kalan varmı birşey diye soranlara

işte bu özlemler kaldı sadece özlemler

Özlemeler acıda olsa o mutlu günlerimizi

Özlüyoruz Gerçekten Özlüyoruz

Küçükpazar, Vefa, Sülaymaniye üçgeninde 

Tanıdık bir taş Bir kaldırım Bir yüz arıyoruz 

Gidenler gitti, kalan sağlar bizimdir diyoruz

İster istemez o çok kötü günleri özlüyoruz

Çünkü yaşadığımız günler ondan da kötü

İnsan kalmadı, İnsanlık kalmadı, 

Sırtını dayayacağın bir duvar

Yıkıldı virane oldu Bütüngüvenceler

Hayvanlar bile topluca yaşarken

Adı insan olanlar iyi günde kötü günde

Yanlız yapa yanlız yaşıyorar sessizce

Sessizce ölüyorlar, Sessizce gömülüyor

Hiçbir zaman ulaşılamayan hayaller