SESLERİN EN ÇİRKİNİ

"Yürüyüşünde doğal ol! Konuşurken bağırma! 

Muhakkak ki seslerin en çirkini, eşeklerin sesidir. "

Böyle diyor Kitab’ın Lokman suresindeki 19. Ayet.

Merak eder misiniz bilmem?

Niçin seslerin en çirkini, şu masum gibi görünen hayvanın sesidir?

Yanlış hatırlamıyorsam bu konudaki şu yorum, Mevlâna’ya aittir.

Bu hayvancağızın anırması üç nedene dayanırmış:

A) Midesini doldurup açlığını giderince.

B) Karşı cinsi görüp cinselliğini tatmin edince.

C) Keyfi neşesi yerinde olunca..

Hayattaki çabalarımız, koşuşturmalarımız, tüm mücadelemiz bu üç amaca yönelik mi olmalıdır? 

Hayatımız HEDONİZM’e kurban mı edilmelidir?

Hayat, yemek içmek, gülüp oynamak ve cinsellikten mi ibarettir?

İşte bu ayet bu sorulara ışık tutmaktaymış.

NE DERSİNİZ?