Ayvansaray Türk Mahallesi Projesi Yenileme Değil, DÖNÜŞÜMDÜR

5366 sayılı yasa SİT alanlarında dönüşüm projesi yapılamaz diyor....!
Fatih belediyesinin denetiminde, Şener Grupa ait Altınboynuz inşaat, Ayvansaray Toklu dede civarındaki Proje adı "Türk mahallesi" olan yapılanma SİT uygulamalarını her açıdan ihlal ettiğini gözlemliyoruz.
Yakın tarihte yanma ve yıkılma nedeniyle betonarme olarak inşa edilen binalar, Tescili yapılmamış ahşap evler Sulukule misali betonarme yapılıyor. her biri bağımsız bahçeli olan Ayvansaray evleri Betonarme, 3 kat, bitişik nizam inşa edildiğini görüyoruz.
Bu uygulamanın adı asla yenileme değildir, Birçok yerde Fatih belediyesinin kabul ettiği, Sulukule projesi en başarılı dönüşüm projesidir" itirafı Ayvansaray Türk mahallesi içinde söyleneceğini görüyoruz.
Proje alanında insanları maddi manevi zorlayarak projeye dahil eden Altınboynuz yetkilileri, mahallede 5366 sayılı yasanın amir hükümlerine göre kendi evimi kendim yapacağım diyen İsmet Hazer amcaya bu imkan verilmiyor, illa projenin bir parçası olması isteniyor. İsmet Hazer ise hala direniyor

Birkaç ev aslı gibi ahşap yapılıyor olsa da bunlar dekorluk, projenin %90'ı betonarme ve bitişik nizam şeklinde uygulanıyor, koruma kurulu ise bunu sadece seyrediyor....

Bu gün Fatih belediye meclisinde muhalefet tarafından buradaki uygulama soruldu.

Direnen İsmet Hazer Daha nereye kadar, yandaki bina yıkılırken ismet amcanın evinin de duvarı yıkılmış, branda ile evini soğuktan yağmurdan korumaya çalışıyor, her an evinin bir kazaya kurban gideceğinden endişe ederek hasta olmuş durumda, kanunlar ismet amcadan yana olsa da uygulamada ismet amca yapa yalnız.....!

AŞAĞIDAKİ VİDEOLARDA HALİÇ VE AYVANSARAY MANZARALARI

Haliç sahillerinde Sürgün
Yazı ve Fotoğraflar : Füsun Karaman
Kimselere söylenmemesi istenen hikâyeler vardır; bir kapı aralığında fısıltıyla anlatılan, içinde hep çile ve katlanmak olan, tereddütsüz inanıp sakladığımız. Bu, onlardan biri değil! Türlü kılıflar biçilse, bağıra çağıra dile gelse de, kuşkuyla dinlediğimiz bir hikâye bu; barınma ve kent hakkımızın hiçe sayılışının, kentsel dönüşümümüzün hikâyesi.

Yıllar önce başlamıştı aslında. Seksenlerin ortasında bir gün mahallenin delikanlılarından biri askerden dönüp Ayvansaray’da otobüsten indiğinde, yıllarca mahallelinin ekmek kapısı olan Haliç kıyısındaki fabrika ve dokuma atölyelerinin yerini almış düzlüklere gözlerine inanamadan bakmıştı. 1984’te İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı seçilen Bedrettin Dalan’ın en hırslı projesiydi Haliç. Gözleri gibi mavi yapacaktı onu: ‘‘Haliç bir proje değil, meydan harbiydi. 622 fabrikayı yıkmak, altı bin evi oradan kaldırmak büyük cesaret olayıydı. Haliç’te ekmek yiyen 400 bin işçi başka yere götürüldü. 1987 yılında Haliç’in yüzde 90’ını temizledim ve Güney Haliç Projesi’ni bitirdim.”

O altı bin evin sahipleri şimdi nerede bilinmez ama o gün bugündür devam etti bu meydan harbi. İktidarlar değişse de Haliç ve çevresiyle ilgili projelerin sonu gelmedi. Rehabilitasyon oldu adı, çevre düzenleme, yenileme… Haliç dönüşüyor, bölge sakinleri içinse sonuç değişmiyordu: Yıkım, yoksullaşma, sürgün.

İstanbul surlarının Haliç’le buluştuğu noktada 81 hanelik Toklu Dede (Türk) Mahallesi, çoğu iki katlı ahşap evleriyle geleneksel dokusunu bugüne dek koruyan, İstanbul’un tarihi mahallelerinden. Civardaki ibadet ve ziyaret yerleriyle de turistlerin uğrak noktalarından. Bu özelliklerinden ötürü Fatih Belediyesi, “Ayvansaray (Türk) Mahallesi Yenileme Projesi” ile bölgeyi Sultanahmet turizm aksına alternatif bölge haline getirmek üzere 2005’te kolları sıvamış. Mahalle sakinleri içinse bunun anlamı açık: “Siz gidin, turistler gelecek!”

Yıllar yılı sürgünün gölgesinde yaşamaya alışan mahalleli, yine de her dışarıdan gelene aynı şeyi soruyor: “Yıkım ne zaman?” Ya burada doğup büyümüş ya mahalleye gelin gelmiş, temizlikten artırdığı parayla evini satın almış, ömrü şu sokakta geçmiş… yine de buraların kendilerine kalmayacağına inanmış; sorgulamaya bile fırsat kalmadan türlü yollarla evinden olmuş. Kime sorsam “otuz, kırk yıldır yıkılacak” denildiğini söylüyor. Ancak asıl işaret birkaç yıl önce geliyor; projeden kimsenin haberi yokken proje ortağı firmalar birer ikişer toplamaya başlıyor evleri. Kiracı olanlara “kira ödemeyin, çıkın diyene kadar oturabilirsiniz,” deniliyor. Gidecek yeri olanlar taşınıyor; evini satmak istemeyenler ve taşınacak gücü olma[i]yanlar ise kalıyor.
2011 Mart’ında, mahalleye ilk gittiğim gün tanıştığım Yaylacı Ataş, “Birlik olmadık, birlik olsak böyle olmazdı” diyor durup durup. Kış ortasında mahalleye taşınan komşusunun bacasının tütmediğini görünce bir çuval odunla kapısını çalan; sofrası her gelene açık, mahallenin Yayla teyzesi. Dirençli, evinden çıkmamaya kararlı, neşeli. Evin hissedarı diğer kardeşlerin kendi hisselerini gizlice sattıklarını öğrenince sönüyor neşesi, bir daha da kimseyle konuşmak istemiyor konuyu.
Proje sahipleri için rakamsal bir mesele bu: 30 milyon TL bütçe, 69 parsel, 149 hissedar. Ve hissedarı arttıkça bir evin, işleri kolaylaşıyor. Arada ufak tefek “arıza”lar çıkmıyor değil. Kiracılar birlik olup Fatih Belediyesi’ne dilekçe vermeye gidiyor örneğin; evini satması yolundaki baskılara dayanamayan İsmet Hezer, zehir içerek intihara teşebbüs ediyor ve evinin karşısında, şimdi üzerinde şantiye kurulmuş parkta komşularınca bulunup son dakikada hastaneye yetiştiriliyor. Fener-Balat-Ayvansaray Derneği öncülüğünde basın açıklamaları yapılıyor. Sur dibinde inşaat yapma, şantiye kurma yasağına dayanarak şantiyeye dava açılıyor. Ama gecikmeli de olsa, ilerliyor proje. Evini satmaya direnen ailelere rağmen yıkım aralık ayında başlatılıyor.

Oysa belediye başkan danışmanı Mustafa Çiftçi, 21 Temmuz’daki kiracılar toplantısında “Ramazanda evinizi bulun, bayrama kadar da burayı boşaltın, ekimde proje başlar” dediğinde çoğu inanmamıştı. “Bu kışı da geçiririz”, “Nereye gideriz bu kadar zamanda?” diyorlardı. Ama o tarihten sonra hızla dönüştü mahalle. “Ödemeyin” denilen kiralar kapılarına noter tasdikli icralar olarak geldiğinde yıldı çoğu. Boşalan evlerin kapıları metal levhalarla alelacele kapatıldı; camlar kırıldı, evini terk etmeyenlerin suları kesildi, hırsızlıklar, geceleri sokaktaki karanlık yüzler arttı. Daha birkaç ay önce gece yarılarına dek süren kapı önü sohbetlerinin yerini, harap görünümlü, ıssız, ürkütücü sokaklar aldı…
http://www.ajanstabloid.com/fotoroportaj.aspx?pid=121

BENZER HABERLER:
AYVANSARAY PROJESİNDE ÖNGÖRÜLEN YAPILANMA TEKLİFİ
Ayvansaray Türk Mahallesi Projesi Yenileme Değil, DÖNÜŞÜMDÜR
Aralık 2013 Ayvansaray-Balat-Fener'den manzaralar
GAZETECİLERİ TARTAKLAMA VE TEHDİDE 5 AY HAPİS
AYVANSARAY'DA KAMUSAL ALANDA BASINA ARBEDE
AYVANSARAY TÜRK MAHALLESİ YENİLEME PROJESİ BAŞLIYOR