Ama düşündüren de bir soru vardı. Şöyle diyordu:
GÜZEL BİR SES VE
DÜŞÜNDÜRÜCÜ SORULAR
Nefis bir sesten Kur’an dinliyorum.
Hafız ayeti üç kez tekrarladı.
Ama düşündüren de bir soru vardı.
Şöyle diyordu:
“YA EYYÜHEL İNSANÜ
MA ĞARRAKE
Bİ RABBİKE’L-KERİM.”
Ne demek mi?
Şu demekmiş:
“EY İNSAN!
Nedir seni, cömert olan
Rabbinden uzaklaştıran?
Ve devam ediyor:
(O Rabbin değil mi) seni yaratan?
O değil mi seni varlık amacına
uygun olarak şekillendiren?
O değil mi tabiatını adil ölçüler içinde oluşturan?
Ve O değil mi sana dilediği en güzel şekli veren?...
( İnfitar, 82 / 6 - 8)