BÜLBÜL DEMİŞ Kİ

Hikâye bu ya. Bir gün dertlenmiş bülbül.

Çıkmış bir gül dalına, serzenişte bulunmuş Rabbine.

“Rabbim, demiş. Ben Seni gece gündüz yad ediyorum.

Ama hep OT yiyorum. Oysa Baykuş öylemi?

O, günde bir kez ötüyor, durmaksızın et yiyor.”

Cevap olarak gaipten bir nida gelmiş bülbüle:

“Evet, sen ötüyorsun, ama gözün Rabbinde değil ki.

Senin gözün hep ottadır. Çünkü sen güle aşıksın, güle..

Dilinde Rabbin var, ama gönlünde hep gül var..

Halbuki, baykuş günde bir kez ötüyor, 

ama aşk ile şevk ile ötüyor.

Tüm varlığı ile Rabbine bağlanmış, 

huşu ile ihlas ile ötüyor.”

Bu cevabı alan zavallı bülbül,

boynunu bükmüş, tövbe etmiş..

Ne dersiniz? 

Biz de kıssadan hisse çıkartalım mı?