ÇOKLUK ÖNEMLİ Mİ?

Evet, önemlidir çokluk.

Ama kalite ve kantite birleşmiş ise.

Evet, önemlidir çokluk;

ama hakikatte, iyi ve güzelde

birleşmiş ise çokluk önemlidir.

Demokrasiler de 

(çoğulcusu da, çoğunlukçusu da)

önemser çokluğu, ama o,

bu özellikler var mı, yok mu bakmaz.

Bizler de önemseriz çokluğu.

Bir çoklarımızda vardır bu çokluk sevdası.

Meselâ; düğünümüze, bayramımıza

kaç insan katılmıştır?

Düğünümüzün araba konvoyunda 

kaç araba, ne kadar dost vardı?

Hacca giderken ve gelirken, kaç kişi uğurladı?

Dönüşte kimler, karşılamaya geldi?

Hastalandığımızda evimize, hastaneye

kaç dost ziyarete geldi beni?

Hatta ve hatta, cenazemize ne kadar insan gelecek????

Evet, evet, severiz çokluğu, övünürüz onunla…..

O denli ki, yerin altında yatanlarımızın 

çokluğu ile bile övünürüz.

Oysa Kur’an, bu tavrımızı ve sevdamızı eleştiriyor:

“Çoklukla övünmek, sizi, kabirlere

varıncaya kadar oyaladı.” (102/1, 2)

Gelin çoklukta kalite arayalım.

Gelin, gerçeklere yönelip,

çoklukta da hakikati bulalım.

Gelin, son anımız için bile

şairin şu dizelerini ölçü edinelim:

“Son gün olmasın dostum,

çelengim, top arabam,

Alıp beni götürsün,

tam dört inanmış adam..”

Kaliteli dostlara ve çoklara 

sahip olmamız dileklerimle,