HÜRRİYET VE DEMOS MU DEDİNİZ?

Bir zamanlar âşık olduğumuz bir kavram vardı:

HÜRRİYET.

Namık kemal onun için demişti ki:

"Ne efsunkâr imişsin ah ey didâr-ı hürriyet

Esîr-i aşkın olduk gerçi kurtulduk esaretten."

Şair Eşref de onu şöyle tanıtır:

Devri hürriyyette söz söylemek memnu idi/

Ağzını açsan hükümet ağlatırdı ananı /

Devr-i hürriyyetteyiz şimdi değişti kaide /

Önce söyletirler sonra ağlatırlar ananı. .."

Şimdilerde yerini ÖZGÜRLÜK’e bırakan

Bu mübarek (!) Hürriyet’ten sonra,

bir de DEMOKRASİ var gündemimizde

Çoğulcu, çoğunlukçu gibi çeşitleri olan 

Demokrasiyi TDK şöyle tanımlıyor:

“Halkın egemenliği temeline dayanan yönetim biçimidir.”

Ne iştir anlamıyorum; birilerimiz 

Demokrasi havariliği yaparken,

birilerimiz de çok kızıyorlar ona. 

“Ben Demos’a “Demos” demem,

“Demos” benden olmayınca” diyorlar.

Çok bencilce bir düşünce değil mi?

Tıpkı o türkü sözlerini söyleyen gibi:

“Ben güzele güzel demem/ 

Güzel benim olmayınca.”

Bazen kafam karışıyor.

Ne dersiniz?