YOLCUDUR KERVANCI BAŞI

İbret, hikmet ve mesajlarla 

doludur fabl türü hikâyeler.

Birini paylaşmak istedim.

Kervancı başı ağır hastadır.

Dar-ı bekaya yolculuğu yaklaşmıştır.

Kendisi de, bunu hissettiği için

develeriyle helalleşmek ister.

Ve tüm develeri bir meydanda içtima eyler.

Tek tek her biriyle helalleşir.

Sıra, kervanın en başındaki deveye gelir.

Der ki o zavallı: “Efendim! Yıllarca sizinle

birlikte, nice çöller, nice dağ tepeler aşarak

nice şehirlere gittik. Biz taşıdık, siz kazandınız.

Allah var, bizi aç bırakmadınız. Dövüp sövmediniz.

Anamın ak sütü gibi tüm haklarım helal olsun size.

Ama bir konu hariçtir. 

Onun hesabını öbür dünyaya bırakıyorum.

O konuda Allah’ın huzurunda hesap vermenizi isterim.” 

“Nedir o konu?” diye sorar Kervancı başı heyecanla?

Cevap verir Koca Deve:

“Efendim, ömür boyu bizim önümüze

şu eşşek oğlu eşşeği kattınız.

Bizi, hep onun peşinden gitmeye mahkûm ettiniz.

Bunca boyumuza posumuza, endamımıza rağmen, 

şu bodur eşşeğin peşinden gitmek 

zorunda bıraktınız bizi.

Onurumuzla oynadınız efendim! 

İşte bu hakkımı helal etmiyorum size.

Onun hesabını, orada soracağım size.”

Ders alınması gerekli bir hikâye değil mi?

Ne dersiniz?