Bu Günde Beş Şehidimiz var

Şehit haberleri peşin sıra geldiğinde kim bilir hangi ana ve babanın yüreğine ateş düşecek. Kim bilir kaç yetim çocuğun tabut başında bihaber gülücükler içindeki oyunlarına tanık olacaksınız. 

 

Ve Türk Bayrağına sarılı tabutla cenaze arabalarına yüklenen şehit haberini izlediğinizde umursamazca ve kanıksanmışçasına bakacaksınız.

“Vah! Vah! Gencecik evlatlarımız” sözüyle tekrar hava durumunun sağanak yağmurlarının içinde ıslanan insanlarımızı seyre dalacaksınız.

Yağan karın ardından acaba okullar tatil edilecek mi? Diyerek merakla bekleyeceksiniz.

Alıştınız değil mi? Ya da alıştırdılar bizi ölülerin sessizliğine! 

 



 

Bugün Yeni yılın 18. Günü ve yine her terör olayının ardından; sizler politikacıların tıpkı bundan 20-25 sene önce olduğu gibi; “Mücadelemiz Kararlılıkla Yürüyecektir.” “Terörü Lanetliyoruz” , “Gereken önlemler alınacaktır!” , “ Ülkenin bir karış toprağını vermeyiz!”, demeçlerini dinleyeceksiniz.

Şehit cenazesi başındaki politikacıların duruşları size hiç yabancı gelmeyecek ve ardından bir hafta boyu beklediğiniz maçın havasına girip, kaçan gollere dizlerinizi vurarak dövüneceksiniz.

Aklınız yine de haberlerin ardından yayımlanacak “Dizi Filmlerinde” değil mi?

Alıştınız, alıştırıldınız değil mi?

Ölümlere,

Dul ve yetimlere..

Bacak ve kol kopmalarına…

Bugün “Yeni yılın 18.Günü” ve PKK’lı katillerin yola döşedikleri mayınların patlatılması sonucu; paramparça genç bedenler araçların içinde henüz hayata doyamadan giden ve yalnız bırakılan yüreği yanan çığlıklarda…

Bunları da kanıksadınız değil mi?

 



 

Bugün “Yeni yılın 18. Günü” yazın yazabildiğiniz kadar facebook ve twıtter’ınızdan ... Bazen uzun uzadıya, bazen de 140 kelimenin boğumunda. Nasıl olsa ciddi yazılarını önemseyen mi var. Göz ucuyla bakıp, aşağıya kaydırıp, komik vidolara takılan ve bir an önce oyunların hülyasına dalmak isteyenler çoğunlukta değil mi?

 

Hiç mi oğlunuz veya yakınınız askere gitmeyecek ve hiç mi bir yakınınız bombanın parçasına takılmayacak! “Aman Allah korusun!” dediniz değil mi? 

Peki asker ve teröre maruz kalanlar bizim evlatlarımız değil mi?

Yine kanıksadınız değil mi?

Peki, sustum!..

Haklısınız!

Allah korusun ancak hani “Bana dokunmayan yılan bin yaşasın” dediğiniz o yılan bir gün sizi de sokarsa, sanırım yazdıklarımı yürekten daha iyi anlamış olursunuz, tabi ki hayatta kalırsanız!

Kendinize iyi bakın! Olaylara duyarsız kalmayın, zira Suriye Ateşi ve PKK

Terörü kucağımızda yanmaya devam ediyor…

 

Neye üzülelim bilmiyorum. bu gün şehit olan 5 polisimize mi?

Yoksa şehit haberlerine alıştırılmış bir toplum haline geldiğimize mi?

 

Mustafa Günaydın