Yaşlı, Hamile, özürlüye yardım etmek

İnsanlık dersi İzmir'den

 

İzmir'de görev yapan 374 hat no'lu ESHOT otobüsünün şöförü ayakta giden hamile bir kadın görünce,hamile kadın oturmadan otobüsü hareket ettirmeyeceğini söylemiş ve söylediğinide gerçekten yapmıştır.

 

Güzel ve gerçekten insanlık dersi verir cinsten bir hareket olmuş.

İstanbuldaki İETT şöförlerine ibret olması dileğiyle.

 

GENÇLER VE SAĞLIKLI İNSANLAR:

HEPİMİZİN BAŞINA GELEBİLECEK BAZI ENGELLER NEDENİYLE MAĞDUR OLABİLİRİZ, TOPLUMSAL DUYARLILIK GEREĞİ KÜLTÜRÜMÜZDE KAYBOLMAYA BAŞLAYAN ERDEMLERİMİZDEN BİRİ OLAN MUHTAÇLARA MADDİ MANEVİ YARDIM ETMEYİ BİRLİKTE YAŞATALIM İNŞAALLAH

 



 

Ekşi Yorumlardan

hamileliğin normal şartlar altında kadının yaşam temposunu bozmaması gerektiği doğru olsa da, çok da "normal" bir süreç olarak görülmemesi gerektiği kanaatindeyim. istanbul'daki çılgın şoförlerin kullandığı otobüslerde zaman zaman ayakta durmanın ne gibi tehlikeler içerdiği düşünülürse (ani bir fren ya da dönüş nedeniyle herhangi bir kişinin düşmesiyle hamile bir kadının düşmesinin risklerinin aynı olduğunu sanmıyorum, jinekolog değilim tabii) hamile kadınlara bence yer verilmelidir. ama bu durumda eğer bunu yapacak düşünceli bir erkek çıkmazsa, yaşlı, hamile, özürlü kişilere yer vermek de sağlıklı kadınlara düşer, bundan da kaçmamak lazım. 

 

bizlerin sanırım erkeklerden böyle bir beklentisi var ama sağlıklı, eli ayağı tutan bir kadın, kendisinden daha fazla ihtiyacı olan biri için otobüste ayakta duracak durumdadır.

 

 

BAZI DÜŞÜNCELER

 

 


yaşlılar evden çıkmasın, bayanlar araba alsın diyen empati yoksunu veya yapısı uygun olmayan insanların, hamile bayanlar için tekrar düşünmelerini ve anlayışlı davranmalarını umduğum durum. ne kadar yorgun ve uykusuz olursam olayım, hala insanım be yav.

-------------------------

vakti zamanında sanırım kontrole gideceği için muhtemelen otobüse binmiş hamileliğinin son demlerinde olduğu belli bir hanıma bir otobüs dolusu erkeğin yer vermeyişi üzerine şaşkınlıkla tanık olduğum ve sadece o güne ve o otobüs yolcularına has olmadığını zamanla öğrendiğim eylem. gözlemlediğim kadarıyla bu yer vermeme eylemi daha çok erkeklerde görülüyor bunu sadece duyarsızlıkla açıklamak sanırım haksızlık olur. erkeklerin hamile kadını farketme eşiği kadınlara orunla daha düşük bunun da etkili olduğu açık ama tabi ki net bir şekilde anlaşılan hamileliklerde de bu yer vermeme olayı görülebiliyor. bu arada erkeklerin yaşlı kadın ve erkeklere yer vermeyi hamile bayanlara yer vermekden daha çok tercih ettiğini de gözlemlediğimi belirtmek isterim.

 

aslında çok nadir rastlanılan bir durumdur, ancak bir kaç neden sıralabilir; 

--------------------------

1. hamile olduğu farketmemiştir

2. acaba hamile mi? yer verirsem ve hamile değilse çok üzülür mü şeklinde çelişkiler yaşamıştır

3. hamilelik hakkında hiç bir bilgisi yoktur, riskler aklının ucuna bile gelmez

4. hamile olduğu için delicesine kıskanmıştır

5. kendisi de hamiledir

6. aklı başında değildir

7. neden ben vereyim, en saf ben miyim diye düşünmüştür

8. otobüsün şöförüdür

9. olanın bitenin dışında ve hayatta yalnızca seyircidir

10. su katılmamış maldır

ayrıca, ileride bir yakını hamile kaldığında o günü hatırlayıp kuvvetle muhtemel ziyadesi ile utanılmasına neden olacak eylemdir.

---------------------

ankarada da istanbuldan farklı olmayan otobüs yolcusu davranışı.. ama muhtemelen çocuk sahibi olan (en azından yaş ve alyans itibariyle buna müsait olan) kadınlar dahi bu gruba dahil. ister tepesine dikilin, ister yalvaran gözlerle bakın, kimse iplemiyor hamile kadını..

---------------------


bugüne kadar yaşlı, hamile, çocuklu ve engellilere hep yer verdim. otobüste, hele ki kısa mesafeli metroda illa ki oturma meraklısı bir kişi değilim. ancak şimdi ben o duruma geldim ve istatistiki bilgi verecek olduğumda, bana şu ana kadar yer veren kişi oranının 1/10 olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim. işin garibi bir de kafasını çevirip uzun uzun bakan ve yerinden kımıldamayan tipler var ki özellikle de bunlar kadın, kafalarından ne geçiyor anlamıyorum. üstelik bir noktadan sonra karnınız "acaba hamile mi" sorusuna gerek kalmayacak şekli alıyor. 

 

1- metroya bindiğimde, hele ki bir de tutacak noktalardan uzak kalırsam hacıyatmaz oyuncakları gibi kalakalıyorum öyle, dengem bozulur düşerim diye korkuyorum. yoksa 2 dakika oturmazsam incilerim de dökülmez, yorulmam da.

 

2- özellikle kalabalığın yoğun olduğu zamanlarda, bu bir kilo göbeği olmadığı ve günden güne hassaslaştığı için, özellikle inerken, binerken ve seyir halindeyken itiş kakışlar sırasında gelen darbeler çok acıtıyor, o yüzden ellerimle karnımı siper alıyorum. bu sefer de yine tutunamıyorum zaten. zaten anlamam nedir o itiş kakış ve arkadan elle itme - dokunma meselesi... herkeste bir tabakhaneye bok yetiştirme telaşı. 

 

ever hamile kişi hasta değildir, ama hamile olmayanla da aynı şartlarda değildir. evet sana hamile değilim kendime hamileyim ama sen de bana öküz olma, olucaksan kendine öküz ol.