Bugun...
SESSiZCE ÖLMEK


Abdullah Gözaydın Fatih'in Demokratik Geleceği
fatihten@gmail.com
 
 
facebook-paylas
Tarih: 06-11-2018 11:18

Doğarken mi başladı benim son yolculuğum
Ondan mı öyle geçti o garip çocukluğum
Masallarla düşlerle beni hep aldattılar
Yaşadığım; en büyük yalandı biliyorum

Boşluğu kucaklardım uzatsam ellerimi
Düşsem diye beklerdi pusuda bir uçurum
Kol gezerdi çevremde acılar ölüm gibi
Ben ondan böyle kaldım, ondan karardı ruhum


Yağmur mu yağmazdı ne, tarlalar mı çoraktı
Neden hiç yeşermedi serptiğim onca tohum
Şimdi ölen bir şey var içimde azar azar
Ha söndü ha sönecek yıllar önce yanan mum
Susmayın biliyorum, ben bir yalan dünyada
Gürültülü yaşadım, sessizce ölüyorum

SENiN iCiNDi

Dokun bana, yüreğime dokun,
sesimi, sessizliğimi anla,
yokluğumda ağla ardım sıra,
daha güçlü, daha kadın,
ellerimde hisset söyleyemediklerimi,
kanımın donduğunu duy,
gözlerinde kayboluşumu anımsa,
nereden gelirse gelsin,
her rüzgara söyle ismimi,
ayrılıklarının içinde beni en üste yaz
gecelerle dertleş, gecelerle avun.
Dokun bana, yüreğime dokun,
toprağıma akıt göz yaşlarını,
kanayan yaralarımı sözlerinle sar,
başucumda bekle son nefesimi,
ama son nefesin bitmeden söyleme sevdiğini,
yasaksız rüyalarıma ortak ol,
pislik bulaşmamış kan ırmağıma köprü ol,
kirli insanlar değmesin kanıma,
ruhumu sar, sakla, hep yanında taşı,
umutlarımı dağla, görmesinler başıma neler geldiğini,
dokun bana,
her defada daha başka dokun,
sonra sus,
sus ve sadece şiirim ol...
Sıra sende





YORUMLAR

Henüz Yorum Eklenmemiştir.Bu Haber'e ilk yorum yapan siz olun.

YORUM YAZ



YAZARIN DİĞER YAZILARI

HABER ARA
SON YORUMLANANLAR HABERLER
ÇOK OKUNAN HABERLER
VİDEO GALERİ
FOTO GALERİ
GÜNDEMDEN BAŞLIKLAR
YUKARI