Sıkı Çocuklardık biz omuz omuza

Bir zamanlar çok çılgın yaşardık Haliç sahillerinde, Sahil dediğime bakmayın Denizi birkaç ara çıkmaz sokaktan görürdük fabrika iskelelerinden, Bazı kayıkhaneler ise yüzme platformumuzdu çocukluğumuzun.

 

Son gazetesi 15 kuruşa, Akşam gazetesi 25. 

10 tanesi 25 kuruşa meyveli Kısmet şekeri satar sinemaya bilet alır, Yarın Moda plajına girmek için yol paramız olurdu.



Elbise, Ayakkabı mı?

Onlar babalarımızın keyfiyetindeydi, Yama üstüne yama tutmayınca yenisi alınırdı Bayramdan bayramaaa.


Ne kadar da Çok Çocuktuk Allahım, Şimdiki masumlar mahrum.

Meyve Hali ilk meyveleri ilk elden tattığımız mekanımızdı Unkapanında, Balık hali demeyin Orada açıldı gözlerimiz puslu karanlık hayatımıza... Parayı da Yarayıda birlikte bulduk sevdiklerimize ne gözyaşları döktürdük Allahım.

Kimimiz ziyan oldu, Bedavaya Rahmetle...



Aklımız mı yoktu? Akıl verenimiz mi? Bilmiyorum..

Taştan değil Tunçtan ekmeğimizi çıkarırdık bin bir maharetle ama dayanışmayla.

İbrahim Sadrinin dediği gibi Sıkı çocuklardık Omuz omuza, Ne karakol başa çıkabilirdi bizimle ne abiler, Babalar..

Sanki kanat takmıştık, Hiç yere basmazmıydı ayaklarımız, Rüzgar gibi geçerdi hayatımız..

Birgün değil her gün uçardık daldan dala İstanbul kazan biz kepçe.