Bir fotoğraf bir anı ile eğitim hayatım

Burası Bayezid Sahaflar (Kitapçılar) çarşısı

Bu fotoğraftaki çocuğun ayakkabılarını görünce, 1964 yılı ilkokul mezuniyetim sonrası Vefa lisesi orta bölümüne kayıt olmam sırasında yaşadıklarım geldi.



Ne Alaka diyecek olursanız anlatayım.

İlkokulu bitirdim Vefa lisesi Orta bölümüne kaydım yapıldı. 

Bu yaşıma kadar plastik kopçalı ve Trabzon kara lastiği giyiyordum. Kösele pahalıydı ve o kadar paramız yoktu

Babam; Haydi çarşıya gidelim sana kösele ayakkabı alalım dediğinde heyecandan, sevinçten uçmaya başladım, Pazar günleri, Süleymaniye camii önünden, İstanbul Üniversitesi duvar dibinden Bayezid meydanına kadar her türlü yeni ve  2. el eşyanın satıldığı pazar kurulurdu. 

Çarşıyı baştan sona gezdik bütçemize uygun ayakkabı bulamadık, Akşam üstüydü, Babam bir esnafın tezgahında bu çocuğun giydiği model bir ayakkabıyı giymemi istedi, Bu Kız Ayakkabısı bunu istemem dedim, ne dediysem kabul ettiremedim, Ama giymekte giymedim.

Gerçekten kızlar giyiyorlardı böyle ayakkabıları, Ben hayatımda böyle kısa pantalonda giymedim aslında.

Bunlar sosyete çocuklarının kıyafetiydi, Biz ise Küçükpazarlıydık yani..

Ve gene Trabzon kara lastiği, Babamın eski gümrük elbisesi kumaşlarından devşirilen pantalon, Annem ve halamın ördüğü kazak ile Vefa lisesi maceram başladı.

Liselerde kara önlük yoktu, Okulun tamamına yakını takım elbise ıskarpın ayakkabı, beyaz gömlek giyiyordu. 

Ben ise basma çiçekli gömlek, El dokuma kazak, Şalvar gibi bir pantolon ve kara lastik ayakkabı.

Bu nedenlemidir bilmiyorum okulu hiç sevemedim, 13 dersin 11'i zayıftı, Din dersi on, Beden eğitimi 5-6 gibiydi. Matematik Ah o matematik, Ali Hoca birgün; Abdullah sana bir versem mesleğime ihanet sayacağım demişti.

On soruda sıfır çekiyordum. 

Ve 2. yılımda okul maceram bitti.