Abdullah Gözaydın

Abdullah Gözaydın

Fatih'in Demokratik Geleceği
fatihten@gmail.com

BENİM İÇİN PEKÇOK ANLAMI OLAN LASTİK AYAKKABILAR.

11 Ocak 2021 - 23:19 - Güncelleme: 15 Ocak 2021 - 15:02

1951-1958 Arası Trabzon’da yaşadım. 58’de İstanbul’a gelerek Mimarsinan İlkokulunda eğitime başladım. Köyde Trabzon kara lastiği giyerdim.

İstanbul’a geldiğimde Bu lastik ayakkabıları giymeye başladım.

İlkokul bitti Vefa Lisesi orta bölümüne yazıldım, ayağımda gene bu ayakkabı vardı.

Çoğunluğun takım elbise İskarpin ayakkabı giydiği Vefa lisesinde bu nedenle arkadaşlarıma karşı çok mahcup oluyordum. 8 Çocuklu bir ailede çalışan sadece babamdı, Onunda maaşı bu kadarına yetiyordu.

Elbiselerimiz Tahtakale'den 2. el oluyordu.

Bir şekilde okuldan eğitimden soğudum. 13 dersin 11’i zayıftı, Din dersi 10, beden eğitimi 7-8 idi, Müzik dahi 3-4 idi. Matematik hocamın şu sözünü unutamam; Abdullah sana 1 vermeye elim gitmiyor, Dersten bu kadar ilgisiz olmayı nasıl başarıyorsun diye merak ederdi.

Ve birinci sınıfta iki yıllık iken 1. Karne sonrası Babamı çağıran Müdür yardımcısı Ahmet bey, Babama Abdullah akıllı çocuk ama buradaki arkadaşları kötü, siz şimdi bu okuldan alın seneye başka okula verin diyerek tasdikname ile vefadan ayrıldım.

Ve çalışma hayatına atıldım, çeşitli nedenlerle bir daha okula dönüşüm gerçekleşmedi maalesef.

Para kazanmaya başladığımda ilk yaptığım kılık kıyafetimi düzmek oldu, O zamanlar konfeksiyon yoktu, İlk Ayakkabımı ve pantolonumu okul sonrası çalışmaya başladığımda kendi paramla aldım. Küçükpazar’da bir terziye 55TL’ye pantolon diktirdim, İlk defa deri-kösele ayakkabı sahibi oldum.

 

Bu yazı 205 defa okunmuştur.