Allah Rasülü Bir Ayeti Ashabına tebliğ ettiğinde,

Allah Rasülü Bir Ayeti Ashabına 

tebliğ ettiğinde,

Ashabı;

-"Ya Rasülüllah! 

Bu söz senin mi, Yoksa Ayet mi ? der 

Rasülullah 

"-Ayettir, Allah ın sözüdür" dediğinde. 

Sahabe yani Ashabı Kiram 

-"İŞİTTİK ve İTAAT ETTİK" derler 

Zira 

Allah'ın Kelamı,

Sorgulanmaya değil, 

Sadece itaate açıktır!

Bazı zamanlarda ise 

-"bu söz benimdir" dediğinde ise;

-"Dur Ya Muhammed! 

Bu konuda bir istişare yapalım" derler, 

Konu üzerinde, söz üzerinde 

İSTİŞARE ile 

İTTİFAK ile 

Rasulullah'a BİAT edilirdi. 

Bunun en açık net delili ise;

HENDEK SAVAŞINDADIR! 

Efendimiz(a.s.)

Hendek Savaşında şehri korumak İçin Güçlü müşrik Ordularına karşı ileri çıkıp savaşmayı tercih ederken, 

Selman ı Farisi Hazretleri ileri çıkıp, savaşmanın savaşı kaybetmek olacağını 

vede şehri korumanın Hendek kazılarak savunulacağını beyan etmiştir.

Sahabe ve de Peygamber ilişkisi böyle iken,

PEKİ BİZDE HAL NEDİR ?

Önündeki Parti lideri kutsaldır, 

Tarikat Şeyhi kutsaldır, 

Parti vekili, 

Vali-Kaymakam, 

Mahalle muhtarlığı dahil 

Tüm özel-tüzel mülki amirler kutsaldır!

Onların hiç yanlışı olmaz, 

Öksürmezler, 

Sümük silmezler, 

Gaz kaçırmazlar, 

Zira kusursuz. 

Biat hep makam sahibinedir!

Oysa ki;

KUSURSUZ BİAT SADECE ALLAH'A ve 

HAKK OLANA 

HAKKANİYETEDİR! 

İşte bu sebebledir ki 

sahabe,ashab 

Ayet geldiğinde 

-"İŞİTTİK ve İTAAT ETTİK" der, 

Peygamber kendiliğinden bir şey söylediğinde 

Peygamberin öncülüğünde 

İSTİŞARE EDERLERDİ! 

Yani;

İSLAMDA 

-PEYGAMBER DAHİL OLMAK ÜZERE- 

KİŞİ KİM OLURSA OLSUN ,

KİŞİYE ŞAHSİ ÖZEL 

KUSURSUZ ve KOŞULSUZ BİAT YOKTUR!


Hakkı Sel Abimden Alıntıdır!