Şerif Simavi

Şerif Simavi

Gönülden Gönüllere
simavi48@gmail.com

AĞLAMAK İÇİN 79 YIL BEKLEDİM... VE AĞLADIM..

19 Temmuz 2020 - 22:00

Prof.Dr.Thomas Langdon’u, eski bir öğrencisi olan Jim

nefes nefese telefondan arıyor.

Bir hastasından söz ediyor öğrencisi Jim;

“ Gelip bu hastayı mutlaka görmelisiniz,” diyor.

Israrlı davet üzerine 79 yaşındaki Profesör,

zor zahmet Jim'in Melbourne'deki kliniğine gidiyor.

Dilerseniz bundan sonrasını

Prof.Dr.Thomas’ın anlatımıyla okuyalım:

“……bir adam, kucağında, 2,5 yaşlarında

sarışın bir erkek çocuğuyla çıkageldi..

"tibial hemimelia.." Yani her iki bacağı da

doğuştan kasıklarından itibaren olmayan bir çocuk.

Çocuğun ismi Ted. Ted yüzüme baktı, gülümsedi..

Sanki Tanrı yeryüzünde yeni bir Irmak yaratmış gibi

bir heyecan sardı içimi..

Bir şey yapılmalıydı bu çocuk için..

Jim, protez bacak için ölçü ve modeli belirledi,

ama Ailenin durumu, ülke standartlarının altında olduğu için protezin maliyetini asla karşılayamayacaktı..

Umutsuzduk.. Mutsuzduk..

2,5 yaşında bir çocuk, en tatlı adımlarını atacağı yaşlarda

ve henüz yürümek nedir bilmiyordu....

Arabamı sattım..

Jim'e söyledigimde çok şey demedi,

o da küçük TED GİBİ gülümsedi

Kendi kendime dedim ki:

“Zaten bir eşim yok, çocuğum da yok,

alt tarafı bir araba..”

Neler oluyordu bilmiyordum,

ama içimde değişik bir heyecan vardı..

Protezler yapıldı, geldi.. Takıldı..

Ted'e sadece yürümek kalmıştı..

Ve Ted yürüdü..

Yanıma geldi, yüzüme baktı, gülümseyerek

“ BÜYÜKBABA!” dedi..

Babası ağlıyordu. Jim de.. Annesi de..

Sadece ben ve Ted ağlamıyorduk..

Yetiştirme yurdunda büyüyünce

ağlamayı unutman gerekiyor..

79 yıl bekledim ağlamak için...

Ve AĞLADIM.. Ve ANLADIM ki

İnsan olduğunu anlaman için,

birinin gülümsemesine sebep olman gerekiyormuş..”

DOSTLAR!

Ne dersiniz?

Bizler de birilerini gülümsetelim mi????

Bu yazı 3589 defa okunmuştur.