Ama düşündüren de bir soru vardı. Şöyle diyordu:

GÜZEL BİR SES VE 

DÜŞÜNDÜRÜCÜ SORULAR

Nefis bir sesten Kur’an dinliyorum.

Hafız ayeti üç kez tekrarladı.

Ama düşündüren de bir soru vardı.

Şöyle diyordu:

“YA EYYÜHEL İNSANÜ

MA ĞARRAKE 

Bİ RABBİKE’L-KERİM.”

Ne demek mi?

Şu demekmiş: 

“EY İNSAN!

Nedir seni, cömert olan

Rabbinden uzaklaştıran?

Ve devam ediyor:

(O Rabbin değil mi) seni yaratan? 

O değil mi seni varlık amacına 

uygun olarak şekillendiren?

O değil mi tabiatını adil ölçüler içinde oluşturan? 

Ve O değil mi sana dilediği en güzel şekli veren?...

( İnfitar, 82 / 6 - 8)