Üst kimliğimizi tanımlayan bazı kavramlar varmış.
Teizm, Ateizm ve DEİZM bu kavramlardanmış.
“Ben Tanrının varlığına ve birliğine inanırım.
Evreni ve içindekileri ve dahi beni
yoktan var eden O’dur, O.
Buna da adım gibi iman ederim.
Ama ben O’nun, benim hayatıma yön vermesini,
yaşantım konusunda kurallar koymasını,
beni Peygamberleri aracılığı ile
uyarmasını kabul edemem.
Yol gösterici ve gerçeği bulma
konusunda aklım bana yeter…”
İşte böyle düşünen ve böyle diyenlere
felsefe dilinde “DEİST” deniyormuş..
Kur'an'ın şu ayeti böylelerine mi sesleniyor acaba?
“ONLAR BU KİTAB’I VE
PEGAMBERLERİMİZE
GÖNDERDİKLERİMİZİ
YALANLAYANLARDIR.
İLERİDE ÖĞRENECEKLERDİR.” (40/69)
Oysa, Deistlerin de, Teistlerin de inandığı Allah,
bize gönderdiği Kitap'ın ilk suresinin ilk ayetinde
yüce Zatını, ALEMLERİN RABBİ" olarak tanıtıyor.
Son surenin ilk ayetinde de, İNSANLARIN RABBİ,
yani insanları terbiye eden, eğiten ve öğreten,
yol gösteren, hakikatleri bildiren... olarak tanıtıyor..
Ne dersiniz????
Ne dersiniz?
