DÜNYA BÖYLESİ YÖNETİCİLERE NE KADAR DA MUHTAÇ

İslâm Tarihinde Hz. Ömer’den başka adından sıkça söz edilen bir Ömer daha vardır; Ömer İbn Abdü’l-Aziz.

• O, rahmetle anılacak ve örnek alınacak bir Emir’ül- Müminin idi.(99/ 101)

• Halife seçilir seçilmez hanımını karşısına aldı ve dedi ki: “Bundan böyle ben halkım gibi yaşamak zorundayım. Eğer siz de böyle yaşamaya razıysanız evliliğimizi sürdürelim. Aksi halde ayrılalım. Şimdi tercih sizin.”

• Cuma hutbelerinde Hz. Ali’ye ait yergileri kaldırıp, yerine Nahl 90. ayetin okunmasını o sağladı.

• Vefatından sonra YEZİD, odasına altın stokladı gerekçesiyle evine baskın düzenlemiş. Ama baskın sonunda altın, gümüş ve mücevherler yerine şunları bulmuş Ömer İbn Abdü’l-Aziz’in iki odasında: Odalardan birinde, deriden bir sandalye, yanında serilmiş dört çömlek ve bir de testi. Diğer odanın ise mescit olduğu görülmüş. Öyle bir mescit ki, tabanına çakıl serilmiş, tavanında da asılmış bir zincir, zincirde de boynuna geçecek kadar bir halka varmış. Odanın köşesinde bir de kilitli bir sandık bulmuşlar. Açmışlar sandığı. Onda bir sepet, sepetin içinde bir cübbe ile yünden bir elbise varmış.

• Tarihin derinliklerinden gelen şu söz ona aittir:

“Ey insanlar, bizimle dost olanlar, beş şeyi uygulasın. Bunu yapmayanlar, bizden uzak kalsınlar:

1-İhtiyaçlarını karşılayamayanlar varsa bize bildirsin.

2-Hayırlı işler konusunda bize yardımcı olsun.

3- Bilmediğimiz hayır yollarını bize öğretsin.

4- Bizim yanımızda kimsenin gıybetini yapmasın.

5- Boş ve yararsız şeylerden bize bahsetmesin.”

Böylesi yöneticilere 21 yüzyıl insanı ne kadar muhtaç değil mi? 

Ne dersiniz?