SULTANLIĞIMIZ NE ZAMAN BAŞLASIN?

Bazı sultanlıklar varmış; 

gözleri kapayınca son bulurmuş.

Bazı sultanlıklar da,

gözleri açınca son bulurmuş.

Bu konuda anlatılan hoş bir hikâye vardır.

Paylaşmak isterim.

Abbasi Halifesi Harun Reşid’in bir kardeşi vardır.

Bazıları ona Veli der; bazıları da Deli.

Ama onun söz ve davranışlarıyla verdiği mesajlar

Bir delinin mesajlarına benzememektedir.

Nasıl mı?

Harun, bir gün adamlarına der ki: 

“Nicedir bizim Behlül’ü göremiyorum.

Özledim, bulun getirin onu bana…”

Köşe bucak aranan Behlül, 

dere kenarındaki bir çöplükte uyurken bulunur.

Vee getirilir huzura. Behlül sitem eder Harun’a:

“Ne güzel bir rüya görüyordum. Padişah olmuştum.

Saltanatımla herkese söz geçiriyor, hükmediyordum.

Adamların uyardı uykumdan. 

Gözlerimi açtım; saltanatım son buldu..”

“Öyle miiii?” der Harun Reşit ve tebessüm eyler.

Ama Behlül devam eder: “Eveet, öyledir öyle. 

Bir şey söyleyeyim mi sana?”

“Söyle, der Harun Reşid.

“Benim saltanatım gözlerimi AÇINCA bitti.

Fakat seninkisi gözlerini KAPATINCA bitecek.”

Biz dua edelim de,

gözlerimiz açıkken, müteyakkız olalım;

gözlerimiz kapanınca da, başlasın saltanatımız.

Ne dersiniz?