Biliyoruz, bizi hiç sevmediniz aslında…

Hakikat adına itiraz ettikçe kaybettik…
Hakikatin yanında saf tuttukça kaybettik…
“Durun, bu yol yol değil, bu yol yanlış” dedikçe kaybettik…
“Kendinize gelin” dedikçe kaybettik…
“Bizim bir mazimiz var, bizim kadim değerlerimiz var, bizim bir mücadelemiz var, bizim inandıklarımız var, bizim fikirlerimiz var, bizim ideallerimiz var” dedikçe kaybettik…

Her yanlışınızı dürüstçe yüzünüze karşı söylediğimiz için kaybettik…
Bizler, sizin bitip tükenmek bilmeyen dalaverelerinize kaybettik…
Bizler, sizin egemenlerle vardığınız mutabakatlara kaybettik…
Bizler, sizin alacakaranlık kuşaklarında yaptığınız anlaşmalara kaybettik…
Bizler, sizin yalanlarınıza kaybettik…
Bizler, sizin hırslarınıza kaybettik…
Bizler, sizin samimiyetsizliğinize kaybettik…
Biz içeriden ve içeride de kaybettik, siz kazandınız, sizinle birlikte egemenleriniz de kazandı…
Biliyoruz, bizi hiç sevmediniz aslında…
Bizi, dümen suyunuza hiç gitmediğimiz için sevmediniz…
Bizi, savaşta sağ çıkma ihtmaili en az olan azap askerleri olarak gördünüz ve hiç sevmediniz…
Bizi, robot olamadığımız için, yanlışınızı doğrularımızdan, inandıklarımızdan, mâzimizden, mücadelemizden ve fikirlerimizden daha doğru bulmadığımız için hiç sevmediniz…
Bizi, takla atmayı bilmediğimiz ve beceremediğimiz için, yalan söylemekten ar ettiğimiz için, kendimizi verdiğimiz sözlere esir ettiğimiz için, inanmadıklarımızla amel etmediğimiz için hiç sevmediniz…
Adnan İslamoğulları