Fırsatçılık Ahlak dairesinde olmalı

Spor kazanmak her zaman her sporcunun arzuladığı hedeftir, ancak bazen galibiyetler, ikramiyeler ve altın madalyalar en önemli şey değildir. Birkaç yıl önce bir spor yarışında Ivan Fernandez (İspanya) ile Abel Mutai'nin (Kenya) hikayesi zafer hakkında birçok ders veriyor. Abel Mutai (sağda) İspanyol rakibi tarafından kaleye itildi. Bitiş çizgisine çok yaklaştığında Mutai koşmayı bıraktı ama durdu çünkü o kadar çok işaret vardı ki bitiş çizgisini geçtiğini düşündü ve durdu. Ivan peşinden koştu ve bu fırsatı bitirmek için kullanmadı, ama kulağına bağırdı ve rakibini, önündeki hedef olan koşmaya devam etmesi için uyardı. Ne yazık ki Kenyalı atlet İspanyolca anlamadı ve yine de koşmak istemedi. İvan isteksizce koşmaya, rakibini kaleye itmeye ve altın madalya yerine ikinciliği kabul etmeye zorlandı. Röportaj sırasında bir muhabir Ivan'ın bunu neden yaptığını merak etti ve İspanyol atlet, “Her zaman bir gün birbirimizin kazanmasına yardım edebilmeyi diliyorum. Onu istemiyorum. Aslında o andan itibaren yarışın başladığı andan itibaren kazandı. Böyle kazanırsam, kazanmak hiçbir şey ifade etmez. O altın madalyanın hiçbir değeri yok. “Böyle kazanırsam annem ne düşünür? Değer nesilden nesile aktarılır. Çocuklarımıza hangi değerleri öğretiyoruz? Ve başkalarını başarmaya motive etmek için ne istiyorsunuz? Onların çoğu?" Genellikle diğer insanların zayıflıklarından, onların üstesinden gelmelerine yardımcı olmak yerine yararlanırız. Kazanmak istiyorum ama bu beni ve herkesi memnun edecek bir galibiyet olmalı. ” Yukarıdaki iki sporcunun hikayeleri yıllar önce ortaya çıktı, ancak son zamanlarda sosyal paylaşım sitelerinde yeniden yayınlandıklarında birçok kişiye dokundular. Bu sporda harika bir derstir, bazen kazanmak en önemli hedef değildir.

Ivan Fernandez söz konusu Abel Mutai'nin yanılgısını fırsat bilip yarışmayı kendisi bitirseydi hukuken kendisi şampiyon olacaktı. Fakat başta annem dediği ve diğer insanlar Ivan Fernandez'ı fırsatçı, bir yanılgıyı fırsata devşirdi diyecek kimse ona şampiyon diyemeyecek aldığı altın madalyayı kimseye gösteremeyecekti. Bakın tarih bu vicdanı sağlıklı Ivan Fernandez'ı Abel Mutai'den daha fazla yazacak, Sağlıklı insani ilişkilerde örnek şahsiyet olarak gösterecek. Hangisi daha geçerli? Fırsatçılıkla alınan altın madalya mı? İnsani duygularla gümüş madalyaya razı olup insanlara ders verilmesi mi?