ÖLEN/ÖLDÜRÜLEN TÜRKÇE SÖZCÜKLERİMİZ

Bir kavramın, bir nesnenin Türkçesi varken Arapça veya Farsçasını kullanırsak ne olur?
Elbette o Türkçe sözcük unutulur ve ölür.

Doç Dr. Kürşat Efe Arapça ve Farsçanın etkisiyle unutulan, ölen Türkçe sözcüklerle ilgili çok güzel bir araştırma yapmış. Binlerce Türkçe sözcük Arapça ve Farsçanın etkisiyle kullanımdan kalkmış ve ölmüş. Listeye göz atığımda yüreğim sızladı; ha Kandilde kahpe pusularda ölen Türk Mehmetçiği, ha Arap ve Fars yandaşlığı ile öldürülen Türkçe ses bayraklarımız.

Alınç: Kazanç, kâr çıkarım; elde eden.
Armak: Zahmet, meşakkat
Baskıç: Merdiven
Bet: Yüz, çehre, surat
Çavgın ~ Çavkın: Şiddetli rüzgâr ve alev
Dilmaç ~ Dilmeç : Tercüman.
Emci ~ ämçi: Hekim, tabip, eczacı.
Gergi ~ Gergü: Perde.
Ve daha binlercesi...

1938'den sonraki Türk Milliyetçileri dilde Türkleşmeden yana olmadılar, tam tersine Arap ve Fars kültürünün misyoneri gibi çalıştılar.

Tv ekranlarında gördüğünüz "ülkücü" siyasetçilerin konuşmalarına dikkat edin, Uşşaki Şeyhi Fatih Nurullah'ın dilini kullanıyorlar.

Bizim kuşak Hindistan'da devlet kuran Müslüman Babür Türklerinin Türkçeyi kaybedince Türk kimliğini kaybedip tarihten silindiğinden hiç ders almadı. Ne Atatürk'ü anlayabildik, ne Türkçe'nin önemini kavradık. Bol bol sloganlar attık ama. Unutulan, ölen Türkçe sözcükler de ilgi alanımıza girmedi.

Kürşat Efe'yi bu önemli araştırması için kutluyorum. Umudum genç kuşaklarda.