19 MAYIS İÇİN.....

 

.................Bazı şeylerin tarifi bugün 2015 ten yorumlamakla olmuyor maalesef. Bunu hepimiz yapıyoruz.

Ancak bugün gelinen şartlar noktasında Atatürk'ün neden ısrarla ümidinin gençlikte olduğunu ister istemez aklı başında olan her insan görebiliyor. Biz öyle bir millet haline geldik ki bizi birbirimize bağlayan hiçbir sosyal bağımız kalmadı ramazan ayı dışında. 

Neden ramazan ayı çünkü en azından akşam sokağa çıkan aileler gençler görüyorsun, seversin sevmezsin bazı etkinlikler görüyorsun. 

Tamamen robot, asosyal, sosyofobik, hakkını arayamayan, korkak gençler olduk çoğumuz. 

İrlandalı adam st.patricks günü diye sahiplenip yeşil giyiyorsa ve bunu Amerika da ki İrlandalı da Uganda da ki İrlandalı da gururla yapıp eğlenip bayraklarını sallıyorsa;O zaman aklıma sadece basit bir soru geliyor. 

Benim mahallemde ki bakkal amcam neden 23 nisan da mahallede ki çocuklara şeker dağıtmıyor, yada herkes kırmızı beyaz giyinip eğlenmiyor.

Bu kadar mı sevmiyoruz birbirimizle güzel vakit geçirmeyi. Bugün 19 Mayıs evet kutlayalım. Herkesin kutlu olsun. Ama içinde hiçbir siyasi amaç güdülmeden tamamen kırmızı beyaz bir ruhla kutluyor muyuz? Evet kutlu olsun. 

Yandan seçim arabaları kulakları sağır eder derecede insanları umursamadan seçime kadar oy kaygısıyla dolansın dursun. 

Yalandan, ruhsuz ve samimiyetsiz olarak kutlayacaksak kutlu olsun. Bi resepsiyon olur belki devlet erkanı bilemiyorum tabi o kadar yüksek mevkileri nasıl kutlanır, ben emekli bir babanın kızıyım sonuçta seçildikten sonra bir daha ki seçime kadar asla etrafta göremeyeceğimiz Milletvekili abilerimiz daha iyi bilir usül erkanı.

Tüm bunları yazmam da ki tek sebep ülkemde ki ruhsuzluk ve tüm sosyal ve ulusal bağlarımızın kopma noktasına geldiğini düşündüğümden böyle günlerde özellikle tarih okuyan ve seven her insanın böyle günlerin klavye başından yada kahve köşelerinden yorumlandığı gibi olmadığından içimin buruk olmasıdır. 

Yoksa direk kutlayadabilirdim ki kutluyorum umarım ulusal benliğimizi kaybetmediğimiz nice 19 mayıslar yaşarız ve meşaleyi de o 1881 de doğmuş ama ümidini gençliğe bağlamış adamın gurur duyduğu gençler taşır.

Asena DİHKAN