UÇMAĞA DOĞRU

Önümde aşk kadehi, yudum yudum içeyim

Son menzile varmadan hayrı şerden seçeyim


Deryalarda yunmadan, ateşlere kanmadan

Hakk’a adak sunmadan perdeleri açayım

Köle gibi sat beni, kuyulara at beni

Zindana fırlat beni, benliğimden geçeyim

Tenhada bir âdemim; tufan bekliyor gemim

Ben kendimle hemdemim, kime kıymet biçeyim

Dağılmaz ki bu duman; vaziyet ahir zaman

Kıyamete varmadan bir mürşide kaçayım

Derviş böyle biline; düşmüş gurbet iline

Şu günahkâr kuluna lutfeyle de uçayım

Olgun ALBAYRAK