DAHA NE YAZAYIM Kİ?

Yüz verme!
Bırak peşlerine takılmayı çünkü hiçbiri senden değil!
Ne sana yarlar, ne de senin için en küçük bir dertleri var!
Siyâsetin sermayesi arsızlık, yüzsüzlük olunca, ne bekler, ne ümit bağlarsın böylelerine.
Kurtuluşun için bel bağladıklarını iyi tanı!
Bunların alayı birden, kendi siyâsi çıkarları peşinde koşan ikbâl taklacıları.
İnan ki;
Ne Müslüman,
Ne de Türk bunlar.
Ne sana sadıklar,
Ne de Türk’e yarlar.
BAK SENİN KURTARACAK NİCE HAZİNELERİN VAR!
Kur’an’ın var,
Turan’ın var,
Vatanın var, Ârif diye Ozanın var.
Ozan öldü deme!
Deyişleri, türküleri, kulaklarda sedası var.
Atan var,
Tarihin var,
Damarında kanın, gönlünde imanın var…
Tarih hayran tarihine,
Sen küsmüşsün tâlihine,
Allah vermiş çok şeyin var…
Yetmez mi bütün bunlar?
Geriye bir titremen kaldı,
Ha gayret bir titreyiş yeter…
Kükre!
Titre ve kendine dön!
İlâhi şifrelerle ta ezelden kodlanmış olan genlerindeki Türklük mağmasını harekete geçir ki;
Genlerindeki o muhteşem ''Türklük mağması'' volkanik patlamalarla lav olup, Vezüv yanardağı gibi hainlerin üzerilerine akarak onları Pompei şehrinin sapıkları misâli ibretlik birer taş eylesin.
Taşlaşsınlar ki;
Gelecekte zuhur edecek hainler, Türk'e kefen biçmek isteyenlerin acı akıbetlerini görüp ibret alsınlar!
Bu titreyiş;
Romatizmal ağrıların veya yükselen sıtma ateşinin neticesinde meydana gelen bedeni bir titreme olmayıp, yüce bir imânın, asâletin, yüksek bir karakterin neticesi ruhlarda kopan fırtınadır.
Bu titreyiş;
Milli ve mânevi değerlere karşı duyulan muhabbetin gönüllerde yaktığı aşk ateşinin etkisiyle hücrelerde meydana gelen volkanik patlamalar olup, asil ve soylu insanlara mahsus bir titreyiştir ve bir cezbenin tezahürüdür.
Bu ifâde, kuvayı milliyecilerden sonra yalnız ve yalnız ülkücü bozkurtlara örtüşen yüksek bir vasıftır.
Balgatlılar bu ifâdenin dışındalar, onlar artık meselesiz ve Türk adına çilesizdirler. Onların çile ve endişeleri sadece saray'ın selâmeti adınadır.
Türk bir titrerse;
Türk’ün titremesinin ne anlama geldiğini tarihi tecrübelerle çok iyi bilen belli karanlık mahfiller ve içimizdeki İMPARATORLUK TORTULARI ‘’Ey Türk! Titre ve kendine dön’’ sözünden hiç mi hiç hoşlanmazlar.
Atilla ile Roma’nın kalbinin mızrak gibi delinmesi…
Kılıçarslan’la Haçlının perişan edilişi…
Alparslan’la Mâlazgirt’te Romen Diyojen’in hazin sonu…
Fatih Sultan’la 1453 İstanbul’un fethi ve dahası;
Çanakkale’de boğazın karanlık sularının yedi düvele mezar oluşu…
Kuvayı Milliye ruhuyla, İstiklâl Savaşı sonucu 9 EYLÜL 1922 de İzmir’den denize dökülüşü senin titreyip aslına dönüşünle olmuştur.
NETİCE OLARAK DERİM Kİ;
Ey Türkoğlu!
‘’Titre’’ komutunun muhatabı sensin!
Sen titremezsen kim titreyecek ki?
İmparatorluk tortusu olarak bu zamana kadar içimizde barınan soy özürlü etnik çete mensuplarından böylesi bir vatan, bayrak, namus hassasiyetini ve de titremelerini beklemek büyük bir çelişkidir.
Türk'e ihanet ne büyük imansızlık,
Ne de büyük bir alçaklıktır.
Türk’ün yurdunda yaşayıp, Türk’ün imkânlarından, makamlarından, merhamet ve insâniyetinden istifade edip de Türk’e karşı nankörlük edenlerin her biri bilinmelidir ki insanlıktan nasipsiz, iman fukarası birer soysuzdurlar ve asla kendilerine itimat edilmemelidir.
‘’NE MUTLU TÜRK’ÜM DİYENE’’
15 Şubat 2021
ORHAN KILIÇOĞLU