Meryem Ana Sümela 'nın Efradı.

′′ Restorasyon Ortodoks ' un iyi bir Cumasıdır. ′′ ′′ ′′
Meryem Ana Sümela ' nın Eftafı. Kasımbouris ve Elizabeth ' in öğrencisi Trapezon ' da nakışlı Theodosia ' nın eseri.

<< Epitaf, Bizans sonrası dönemin karmaşık türünü takip ediyor. Merkezi bölüm, yatakta, Başmelekler Gabriel (sol) ve sol elle bir olta tutan ve İsa ' ya sağla hatırlatan Michael (sağ) ölü olarak resmediliyor. 
Oğlunu ve John 'u kucaklayan Meryem Ana, İsa' nın solunu kucaklıyor. Yatağın sağ ucunda beyaz saçlı sakallı ve yüzündeki hüzün. 
Yatağın başında Myrofores, Maria Magdalene - elleri kaldırılmış, James 'in Maria' sı yas tutuyor. 

Yahya şeklinin arkasında, sahne ortasında, şehadet haçı (sadece üç anten fark edilir), sekiz yıldızlı yıldız tarafından dekore edilmiştir. Öte yandan, iki çift kerubim, biri daha küçük yüksek ve biri önemli ölçüde büyük, yüz çözülmüş, daha düşük. 
Sahne açık havada ortaya çıktığı için yatağın önünde doğal manzara resmedildi. 

Çimen zemin ortasında işkence sembolleri: frangelyum, haç ve halkın organları, diken tacı, asit içeren gemi. Sünger ve kalamolar çarmıhın her iki tarafına, yatağın arkasına çapraz olarak yerleştirilir. Sahne, iç çerçeveyi sürekli bir işaret ve çok daha geniş bir dış cepheyle çevreliyor, çiçekli bir atışla, köşelerde sembollerine eşlik eden Evangelistler ile dört madalya ve her birinin ortasındaki eliptik bir bezden, bir kerubim (üst) ve mülkiyet işareti (alt) içeren. Altın iplikli poligonal ile işlemeli Epitaphio sunumu üzerine demirden alternatif olmayan demir yapraklarını ayırır. 
1997 yılında yeni Sümela Manastırı 'na Benaki Müzesi tarafından Panhellenik Haccılık ′′ Panagia Sümela ", Müzede, kurucusu Antonios Benaki tarafından 1932. yılında Londra' daki bir antik mağazadan pazarlandı

''Μεγάλη Παρασκευή των Ορθοδόξων η Αποκαθήλωση.''
Επιτάφιος της Παναγίας Σουμελά . Είναι έργο της Θεοδοσίας του Κασυµπούρη και της µαθήτριάς της Ελισάβετ, κεντημένος στην Τραπεζούντα.
<< Ο επιτάφιος ακολουθεί το σύνθετο τύπο της μεταβυζαντινής περιόδου. Στο κεντρικό τμήμα απεικονίζεται ο Χριστός νεκρός, σε κλίνη, περιβαλλόμενος από τους Αρχαγγέλους Γαβριήλ (αριστερά) και Μιχαήλ (δεξιά), οι οποίοι κρατούν ράβδο με το αριστερό χέρι και θυμιάζουν το Χριστό με το δεξιό. Σκυμμένοι πάνω από το νεκρό σώμα η Παναγία, που αγκαλιάζει τον Υιόν της, και ο Ιωάννης, ασπαζόμενος την αριστερά του Χριστού. Στο δεξιό άκρο της κλίνης γονυπετής ο Ιωσήφ, με λευκά μαλλιά και γενειάδα, και τη θλίψη στο πρόσωπό του. Στην κεφαλή της κλίνης οι Μυροφόρες, Μαρία η Μαγδαληνή - ολοφυρόμενη, με τα χέρια ανυψωμένα - και Μαρία του Ιακώβου σε βουβό θρήνο. Πίσω από τη μορφή του Ιωάννη, στο μέσον της σκηνής, επιβλητικός υψώνεται ο σταυρός του μαρτυρίου (διακρίνονται μόνο οι τρεις κεραίες), κατάστικτος από οκτάκτινους αστέρες. Εκατέρωθεν αυτού δύο ζεύγη Χερουβείμ, ένα μικρότερο ψηλά και ένα εμφανώς μεγαλύτερο, με αποκεκαλυμμένα τα πρόσωπα, χαμηλότερα. Το φυσικό τοπίο απεικονίζεται μπροστά στην κλίνη, ως η σκηνή να εκτυλισσόταν σε εξωτερικό χώρο. Στο μέσον του χλοερού εδάφους τα σύμβολα του μαρτυρίου: το φραγγέλλιο, τα καρφιά του Σταυρού και τα σύνεργα του δημίου, ο στέφανος εξ ακανθών, αγγείο περιέχον το όξος. Η λόγχη και ο κάλαμος με το σπόγγο τοποθετούνται διαγωνίως εκατέρωθεν του σταυρού, πίσω από την κλίνη. Τη σκηνή περιβάλλει εσωτερικό πλαίσιο με συνεχόμενη επιγραφή καθ' όλο το μήκος και πολύ ευρύτερο εξωτερικό, με ελισσόμενο ανθοφόρο βλαστό, τέσσερα μετάλλια στις γωνίες με τους Ευαγγελιστές συνοδευόμενους από τα σύμβολά τους, και από ένα ελλειπτικό διάχωρο στο μέσον καθεμιάς από τις μακρές πλευρές, τα οποία περικλείουν ένα Χερουβείμ (άνω) και την κτητορική επιγραφή (κάτω). Στην παρυγή του Επιταφίου κεντημένα με χρυσοκλωστή πολυγωνικά διάχωρα εναλλασσόμενα μη ημίφυλλα άκανθας. Ο επιτάφιος παραχωρήθηκε από το Μουσείο Μπενάκη στο Πανελλήνιο Προσκύνημα "Παναγία Σουμελά", στη νέα Μονή Σουμελά το 1997, Στο Μουσείο είχε περιέλθει κατόπιν αγοράς του ιδρυτή του, Αντωνίου Μπενάκη, από παλαιοπωλείο του Λονδίνου, το 1932.>>