Bir zaman sosyal ilişkilerimiz

Merhaba ,dediğimiz!
Günaydın !
Tünaydın!
İyi akşamlar!!!
İyi günler!
 dediğimiz zamanlardi.
Mutlu yazlar!
Mutlu baharlar!
Mutlu kışlar!
Ferahliklar dilerdik birbirimize,iyi niyetle başlardı her sözümüz!
Hatır sormak lafta değil,
derdi varsa sirrini alayım yüreğini hafifleteyim,
derman olayım içindi.Sevdiklerimize yardım etmek bizi mutlu eden seylerdendi..
Büyüklere Efendim!!!
Hanım!!! Madam!!
Bey !! Mösyö!!
diye saygı ile hitab ettiğimiz.
Küçüklere Yavrum!Kuzum !
Küçük hanım!!
Küçük bey!!
Diye sevgi ile hitap ederdik.

Yanlis algılanmazdık birini çok sevdiğimizi gösterirken.
Birini överken kötü düşünceler parlanmazdi o yıllar zihinlerde.
İnsanlığa ve insana hurmet gösterdiğimiz zamanlardı.
Filesini elinden alıp ,yorulmasin diye evine kadar taşımak mutluluktu bize ,
iyilik yapmakti..
Hayır duası almaktı...
Yan yanayken saate bakmanın ayıp olduğu zamanlardı.. 
Geç bile kalsak bakamazdik..
Değer verdiğimizi her insana hissettirmek kişiliğimizin bir parçası idi.
Karşılıklı oturdun mu masaya, 
bir gözlere ,bir de uzaklara bakılırdı. 
Uslubumuz terbiyeli,hitabimiz ölçülü idi.Kalp kırmaktan cekinirdik.Haddimizi de ,kendimizi de bilirdik.İki kadehte bozulmadı karakterleri hiç birimizin,hiç bir zaman sendelemedik .
Hicbirseyin altına siginmadik,attığımız adım dahi imzamizdi.Durusumuz ,tavrımız kendimize özgü idi.Kimselere ozenmedik.
Konuşurken kelimeler seçilirdi.
Özel oldugunu hissettirmek isterdik sevdiklerimize,duygularımız çok değerliydi.Az ve öz severdik ,çeşit nedir bilmezdik.
Ellerde telefonlarimiz yoktu..
Ellerimizi oyalayacak el işlerimiz,meskuliyetlerimiz vardi.
Hepimizin bir kabiliyeti ve yeteneği vardı.
Çocuktuk. 
Büyükler, eski günleri konuşurken,koltuk köşesinde ,uyuya kalmak diye bir şey vardı.
Utanınca yanaklarımiz kızarır,terlerdik.
Sevmeler ,sessiz ve sebepsizdi. 
Ne gösterişe gelir, ne nedenlere sığardı. 
Nazara da gelmezdi.
Her şeyden önce samimiyet onceligimizdi.
Sevda sırdı yüreklerimizde. Söylenmezdi. 
Sevilenin adına türküler yakılır.
Siirler yazılırdı gunluklerimize.
Şarkılardan fal tutardık,hayaline dalardik mesut gelecek  günlerin.
Ama bitince de onun ardından kimseye yakinilmazdi.
Sevda sır gibi yurekte gururla tasinirdi.
 Bitse de bitmezdi ,kolay harcamazdik sevdayı.
Eşyalar pahası ile değil,
hatırası ile kıymetlenirdi. 
İnsanlar aldıkları ile değil, 
verdikleriyle değer ifade ederdi. 
Paylaşmak vardı,
beğenilen bir eşyayı arkadaşa sunmak vardı.Al bu senin olsun benden yadigar olsun sana vardı.....
Yürek çarpıntısı, heyecanlanmak diye bir şey vardı. 
Kızaran yanaklar, titreyen eller.Terleyen yüzler,boşalan dizler,başımızdan dökülen kaynar sular vardı....
Yüzsüzlük, profesyonellik adı altında prim yapmıyordu o zamanlarımızda.
Dert çekmenin bile bir adabı vardı. 
Gönlün yükü, gözlerden anlaşılırdı.
Gönülden geçen ile dilden dökülenin arası böylesine uzak, böylesine hoyrat değildi.Derdini dile dökmek ,aman yardım dilemek gurur meselesiydi...
Gurur ,onur ,şeref henüz sadece bir insan adı değildi..Her ailenin temel tasiydi.
Biz bu içimizdeki uçurumları ve kalpler arasındaki mesafeleri sonradan icat ettik. 
Henüz yenilmemiştik kendimize.
Mutluluklar fotoğraf karelerinden ibaret değildi. 
Mutlu edilmek isteği hastalıklı bir hal almamıştı.
Eşyalar değil, insanlar ağırlanırdı evlerde ve kalplerde.
Daha yalın, daha sade,daha ferahti evlerimiz.
Beyaz bile bembeyazdı....
Gunes daha da parlaktı.
Henüz bu kadar yalnız değildik.
Gonlumuzde agirladigimiz dost ,akraba,arkadaş,komşu larda kalabalıkti.
Başkalarınca beğenilmek her şeyden önemli değildi...
Kendini bilen vakur , ağırbaşlı,sevimli ve doğal, içten insanlar vardı.
Saygı,sevgi önceliğimiz.
Sakalarimiz usturuplu,abartıdan uzak,essek şakasına donmez ,utandırmadan ,rahatsizlik vermeden yaşanırdı eglenceler.
Duracagimiz anı bilir . Duruşumuzu korurduk.
Bu satırları yazarken duygulanip, göz yaşı dokebiliyorum hala!!!
Ben hala hepsini yaşıyorum.
Hic değişmeden aynı kaldım.
Büyümenin aslında ,kuculmek olduğu bir zamanda yaşıyoruz.
Hiç buyumuyorum artık ben.
Herkesten küçük olmanın keyfine vardım bir kere.
Herkes çok büyük adamlar olsun.Ben cocuklar gibi sen olayım.Kimseyle yarısım da yok benim ,herkes şampiyon olsun!
Durusumu korudum,koruyorum birçok insan gibi.
Zamana yenilmeden yaşayın,bu değerler sizi siz yapan özelliklerinizdir.
Yenilenin her doğan günde.
Yenilenirken,çiçeklenin güzellikler giyin bedeninize ,ruhunuza öylece suslenin...
Kendinizi koruyun .
Değişmeyin asla...
İnsanlar değişse de siz aynı kalın...
Yüzünüzdeki çizgiler,attığınız sen kahkaharin izleri olsun!
Kucak dolusu !
Sevgi ,selamlar benden  
Mutlu bir pazar günümüz olsun!.
En güzelinden ❤️????
Natali Papanigitidis.