ABDULLAH ABİ BÖYLE DEMEZDİ

Dün, müridlerinin “Abdullah Abi” diye 

hitap ettikleri bir şeyhten söz etmiştik.

Onun, bir elinin altında muteber Kur’an tefsirleri,

Diğer elinin altında güvenilir hadis kitapları vardı.

Ayetlerin zahiri anlamları üzerinde durur,

batıni (içsel) anlamlar vermezdi.

Meselâ o, M. Emin el- Kurdi’nin kaleme 

aldığı eserdeki şu cümleleri 

hiçbir zaman ağzına almadığı gibi,

bu tarz cümlelerin bir kısmını

Şirk olarak kabul ederdi.

O cümleler nelerdir mi?

Meselâ işte onlardan bir kaçı:

“Mürid, malı ve bedeniyle şeyhine hizmet etmelidir….

“Şeyh görünürde haram bir iş yapsa da,

mürid itiraz etmemelidir…”

Zahirde (görünürde) şeyhten kötü bir şey sadır olabilir; 

fakat batını itibarı ile o şey güzeldir..”

“Mürid, tüm işlerde iradesini

şeyhin iradesine teslim etmelidir..”

“Gerçek bir müridin belirtisi; şeyhin:

“şu fırına gir!” emrine uymasıdır…”

Mürid, “Dünya ve ahiretle ilgili 

elde ettiği bütün bereketlerin 

şeyhinden geldiğine inanmalıdır..”

“ Mürid, testerelerle kesilse bile 

şeyhinin bir sırrını açmamalıdır.

“Mürid, şeyhinin gönlünün meylettiğini hissettiği 

veya boşandığı bir kadınla asla evlenmemelidir…”

Tasavvuf yoluna meyletmek isteyen dostlarımızın,

“Tenvirü’l- kulub fi Muameleti Allami’l-

Ğuyub (528-531)” adlı eserde geçen 

yukarıdaki cümleleri iyi bilmelilerdir.

“Seyr’u sülûk yoluna talip olanların yolları açık ola..

Kendileri altın olmasalar da, altının sahtesi ile 

gerçeğini anlayan sarraflar gibi olmalılardır..

Vesselam..