Allah Resulü (s.a.s), bir gece namaza durdu ve
uzun süre şu mealdeki ayeti tekrar tekrar okudu:
«(Rabbim!) Eğer Sen onlara azap edersen,
şüphe yok ki, onlar senin kullarındır,
eğer onları bağışlarsan yine şüphe yok ki
sen çok güçlü ve hikmet sahibisin.» (1)
Aslında O'nun okuduğu bu ayet,
Hz. İsa’nın, C. Hakk’a bir yakarışıydı.
C. Hak, Hz. İsa'ya şu soruyu sormuştu:
«Ey Meryem oğlu Isa! İnsanlara sen mi:
"Beni ve annemi Allah'tan başka
iki tanri olarak benimseyin" dedin?»
Hz. İsa da önce şöyle dedi:
«Haşa, hak olmayan sözü söylemek bana yaraşmaz;
eğer söylemişsem, şüphesiz Sen onu bilirsin;
Sen, benim içimde olanı bilirsin, ama
ben Senin içinde olanı bilemem(…)
«Ben onlara sadece,
'Rabbim ve Rabbiniz olan Allah'a kulluk edin' diye
bana emrettiğini söyledim(…) (Maide, 5/116,117)
Bizler sadece ve sadece onun kullarıyız.
Bağışlananlardan olalım inşallah.
(1) Z.Y. S.Ateş tefsiri, c.3,s.88
