Ünlü romancımız Peyami Sefa’nın, sık sık sohbet ettiği
ve ülkemizde yabancı bir bankanın da
yıllarca müdürlüğünü yaptığı,
ABD’li yaşlı bir dostu varmış.
ABD’li dostu, sohbet esnasında ikide bir dermiş ki:
- “Bu insanların % 99u eş. Oğlu eşektir.”
Sormuş bir gün Peyami Bey:
- “Efendim, ben de dâhil miyim
bu bahsettiğiniz % 99’un içine?”
- Hayır, efendim,” demiş ABD’li adam ve devam etmiş:
“Çünkü siz, her şeyden önce karşınızdaki insanı
dikkatlice dinlemesini biliyorsunuz.
Bu tavrınız başlı başına bir değer.
Ama bu grubun içinde ben ve çocuklarım var.
Çünkü ben, yıllarca banka müdürlüğü yaptım.
Paranın içinde yaşadım. Zannettim ki,
Para ve servet her şeydir.
Ama bugün anladım ki,
para çok değersiz bir şeymiş.
Çünkü bu gün geriye baktığım zaman,
en değerli hatıralarımın,
parasız günlerden kalma anılarım olduğunu görüyorum.
En güzel ve kalıcı dostlarımın,
parasız günlerde kazandığım dostlar olduğunu görüyorum.
Çocuklarıma gelince, onlar da tabiatla
baş başa kalmayı beceremiyorlar.
Daracık odalarında, dört duvar arasında
Lüzumsuz işlerle meşgul oluyorlar(…)
Ne dersiniz?
ABD’li adam haklı mı acaba?
