Dedem Fatih’in: "Bir ağacını kesenin
Kellesini keserim,” dediği İstanbul’u;
Merhum N.F.K’nın:
"İstanbul benim canım;
Vatanım da vatanım... “
Dediği İstanbul’u bakın Fatih'in
torunları bizler ne hale getirmişiz..?
Bir şu dizeleri okuyup düşünelim;
bir de aşağıdaki beton yığınlarını seyredelim mi?
“Ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar;
Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar.
İçimde tüten bir şey; hava, renk, eda, iklim;
O benim, zaman, mekân aşıp geçmiş sevgilim.
Çiçeği altın yaldız, suyu telli pulludur;
Ay ve güneş ezelden iki İstanbulludur.
Denizle toprak, yalnız onda ermiş visale,
Ve kavuşmuş rüyalar, onda, onda misale.
İstanbul benim canım;
Vatanım da vatanım...
İstanbul,
İstanbul...
