ÇİÇEKLERİN DE DİLİ VARMIŞ

Bizler çiçekleri de konuşturmuşuz.

Bir zamanlar onların mesajlarını

evlerimizin pencerelerinden sunmuşuz

Ve dahi bizler de o mesajları algılamışız.

Ne zaman mı? 

Bir zamanlar...

Nasıl mı????

Meselâ:

Bir evin camındaki sarıçiçek, sokaktan geçenlere:

“Bu hanede hasta var; bağırıp çağırmayın lütfen!”dermiş.

Kırmızı çiçek ise, gelip gidenlere:

“Bu hanede evlenme çağına gelmiş gençler var;

Yüksek sesle ileri geri konuşmayınız lütfen! 

Bir de, birbirinizi seviniz, nefret duygularınızı siliniz,” dermiş..

Mimarimizin, hat ve minyatür sanatımızın

ana öğeleri olan LALE bize Allah’ı; 

Gül ise, “Kâinatın Efendisi”ni hatırlatırmış.

Sevdiğimiz insana bir buket halinde sunduğumuz 

Hanımeli:”Sana olan bağlılığım

sonsuza dek sürecektir. Emin olunuz.”

Beyaz leylak: “Siz hoş ve çok temiz bir insansınız,” dermiş.

Beyaz gül: “Saflık ve temizliğinizi, masumiyetinizi koruyunuz;

Petunya: Lütfen ümidinizi yitirmeyiniz, metin olunuz.

Orkide: Siz benim için çok değerli ve önemli bir kişisiniz.

Papatya: Temiz bir kalbiniz var, sizinle dost olunur.”

Çiçeklerin dilini anlayan ve okuyan insanımızın

Ziyadeleşmesi dileklerimizle…