“DAVRAN BRE KÂFİR!”

Garip, ucube bir toplum oluyoruz.

Gün geçmiyor ki, tüyler ürperten 

bir cinayet haberini duymayalım.

Gün geçmiyor ki, milli ve manevi 

değerlerimizi unuttuğumuzu hatırlatan

olaylara şahit olmayalım.

Adam gibi eğlenmesini unuttuk.

Adam gibi tartışmayı, kavga etmeyi,

Yiğitçe düelloya tutuşmayı da unuttuk. 

Mertlik, yiğitlik, asillik kavramlarını unuttuk.

Ecdadımız, düşmanıyla bile dövüşürken

arkadan vurmaz, kalleşlik bilmezdi.

Onun: “DAVRAN BRE KAFİR!” narasıyla

hasmına gösterdiği toleransı vardı.

Onlar, hile huda; tape, mape bilmezlerdi.

Kavgada olduğu gibi, ticarette, siyasette, 

sosyal hayatta, komşu ilişkilerinde de,

ahlaki değerlerimizi erozyona uğrattık. 

Ulusların kavgalarında da

yiğitlik ve mertlik buharlaştı. 

Onlar da birbirleriyle hesaplaşırken 

canlı bombaları, terör örgütlerini kullanıyorlar. 

Onlarca masum insanın canına kıyıyor,

kanlar akıtıyorlar. 

Velhasıl garip bir dünyada yaşıyoruz.