EMİNE TEYZENİN İBRİĞİ

Dün TACİZ- TEŞHİR- TECAVÜZ VE İSTİSMAR 

konusuyla ilgili bir paylaşımda bulunmuştuk.

Bunların olmadığı ve ya çok az rastlandığı

zamanlarda, hayâ, namus, mahremiyet

kavramlarının, zihinlerinde bir başka anlam 

kazandığı insanlar varmış bu topraklarda.

Mesela mı???? Meselâ:

Yaşlı Emine teyze, abdest alıp yüzünü yıkadığı, 

taharet yaptığı bakır ibriğini, su sızdırdığı için

birkaç defadır lehimciye götürmüştür. 

Lehimci bakar ki, ibrik yamalı bohçaya dönmüştür. Ve:

-“Emine Teyze, bu ibrik iyice eskidi, kevgire döndü.

Uğraşıp durmayalım bununla. Gel, ben sana 

yepyeni bir ibrik vereyim,” der teyzeye.

Emine teyze, bu teklifi memnuniyetle kabul edecekken, 

maalesef olumsuz cevap verir ve der ki:

- “Olmaz yavrum, olmaz! Bir başka ibrik kullanamam.”

Lehimci, bu ibriğin babadan kalma bir hatıra filan

olduğunu düşünür, ama sormadan da edemez:

-“Neden, neden olmaz be Emine Teyze!”

Emine Teyze, biraz da hicap duyarak 

evlâdı yaşındaki lehimciye cevap verir:

- “Evlâdım, benim mahrem yerlerimi, 

Bir, merhum eşim gördü; bir de bu ibrik. 

Bir başka ibriği kullanmaya gönlüm razı olmaz….”

Bu da, günümüz teşhircileri açısından,

pek mi çağdışı bir hikâye oldu acaba? 

Ne dersiniz?))))))))))))))))))))))))))))))

HAYIRLI CUMALAR...