HOCAM! SANA MÜSLÜMAN DİYENİN……

Vaktiyle Konya’nın bir ilçesinde 

Müslümanlarla Ermeni vatandaşlar,

bir arada yaşama kültürünü sergilemektedirler.

Gün gelir, Kilisenin papazı ölür.

Ermeni bir yetkili, mahalle imamına gelir 

ve der ki:

“Hocam, malumunuz papazımız ölmüştür.

Bu gün kilisede ayinimiz var. 

Ama ayini yaptıracak bir görevlimiz yok.

Siz ara sıra ayinlerimizi takip ederdiniz. 

Bilirsiniz nasıl ayin yaptığımızı. 

Bu gün bize ayinimizi yaptırır mısınız?”

Hoca, bu ricayı kıramaz; hem tebliğ yapmayı 

hem de komşuluk ilişkilerini düşünerek,

giyer papazın cübbesini, külahını.

Öyle bir konuşma yapar ki hoca, 

tüm cemaati çok duygulandırır 

ve hüngür hüngür ağlatır. 

Üstelik kendisi de konuşma anında 

gözyaşlarını tutamaz.

Ayin bittiğinde, davet eden yetkili,

imama tebrik ve teşekkürlerini sunarken der ki:

“Hocam! Sana Müslüman diyenin dili kurusun….”



Şu mübarek Ramazan günü 

biraz tebessüm edelim,

biraz da, geçmişte ne denli 

uyumlu bir toplum olduğumuzu

hatırlayalım istedim.