KİMSE SOYU SOPU İLE AYIPLANAMAZ

Bir gün Muaviye ve arkadaşları hoşça sohbet ediyorlardı. 

Bir ara Muaviye dedi ki:

“Ey Şam ahalisi! Siz hiç Hak Teâlânın Kelamının (Kur’an’ın) bir yerinde 

“Tebbet yeda…” Ebu Leheb’in eli kurusun,”

buyurduğunu duydunuz mu?? 

Orada bulunanlar, evet, duymaz mıyız hiç,” dediler.

Muaviye devam etti:

“ Bilmiş olunuz Ki, Ebu Lehep, Ukayl’in emmisidir. (Amcasıdır.) 

Bu çirkin şaka üzerine orada bulunan Ukayl bin Ebi Talip (r.a.) 

söz aldı ve o da benzer bir soruyla bu sataşmaya cevap verdi:

Ey Şamlılar! Siz Rabbü’l- ızze’nin (Allah’ın), 

aynı surede, “Ve’mraetühü hammalete’l- hatab”

yani onun karsı da, odun hamalıdır,”

buyurduğunu da işittiniz mi?? Dedi.

Oradakiler:

--Evet, evet. Duymaz mıyız hiç? Dediler.

Ve Ukayl, sözlerine devam etti:

-O halde iyi biliniz ki, o hammalete’l- hatab, 

yani odun hamalı kadın, Muaviye’nin HALASIDIR..”

Zaman zaman böylesi şakaları biz de yaparız değil mi???

Birilerini soyu- sopu ile, etnik yapısıyla 

değerlendiririz değil mi?

Oysa Kur’an’da buyuruluyor ki::

“ Kim zerre kadar iyilik yapmışsa, 

onu(n karşılığını) görecek,

kim de zerre kadar kötülük yapmışsa 

onu(n karşılığını) görecektir. (99/7,8)