ORDA DAĞLAR VAR UZAKTA..

Ahmet Kutsinin dediği gibi

Ben de bu paylaşımla diyeceğim ki;

“Orda dağlar var uzakta;

O dağlar bizim dağlarımızdır.

İnmesek de, çıkmasak da

O dağ bizim dağımızdır.”

O dağlar hangi dağlar mı?

UHUD, SEVR, HİRA DAĞLARI.

Tüm dağların en anaç olanı,

En merhametlisi HİRA dağıdır.

Çünkü doğup büyüdüğü Mekke’de

tebliğ görevine izin verilmeyen,

orada yaşama hakkı tanınmayan

Allah’ın son elçisi, sığınmak için 

Taif şehrine gitmişti. Ama, oranın

ileri gelenleri, Peygamberi (s.a.s)

şehrin serseri takımına sopa ve taşlarla

saldırtmışlardı. Yara -bere içinde kalan

Yüce Peygamber, HİRA’ya sığınmıştı da,

bir ana şefkatiyle onu o dağ kucaklamıştı.

Ebu Leheb’in yasa dışı ilan edip 

despotların Mekke’ye sokmadığı 

Allah Resûlü’nün şu duasını da, 

Sadece Yüce Rabbi ve bir de 

Hira Dağı duymuştu o anda:

“ALLAH’IM!

Gücümün zayıflığını, çaresizliğimi,

insanların hakir görmesini ancak

Ve ancak sana şikâyet ediyorum…”

Böylesi sıkıntılı bir anda, Müşrik bir

adam çıktı; Mut’im b. Adi.

Bu adam, Allah Resulünü himayesine aldı.

Ve O’nu kendi çocuklarıyla birlikte karşılayıp

evine kadar teslim etti. İşte tüm bunlara

o nurlu Hira Dağ’ı şahit oldu.

Bu dağ, dağların en MİSAFİRPERVERİ idi.

Çünkü, risalet öncesinde, 40'lı yaşlara

yaklaşırken MUHAMMED (s.a.s)'i nurlu 

mağarasında ağırlayan, barındıran bu dağdı.

Ve HİRA DAĞI tüm dağların en nurlusu,

en bereketlisi, en hikmetlisi idi.

Çünkü tüm dağların üstlenmekten çekindiği

EMANET’i bu dağ, misafiriyle birlikte kabul etti.

Bize insan olmanın onurunu, şerefini

anlatan; sorumluluklar yükleyen;

iyi ile kötüyü gösteren KUR’AN

burada inmeye başladı; "Oku,

seni yaratan Rabbinin adıyla

oku ve anla”, buyruğu ile

tüm insanlığa buradan seslenildi.

Melek Cebrail; Allah’ın son elçisi ile

İlk kez burada muhatap oldu

ve onunla sıkıca kucaklaştı….

Evet, işte bu dağ bizim dağımız;

İnsek de inmesek de, gitsek de gitmesek de

O dağ bizim dağımız…

Ne dersiniz?