Çocuktan alıyoruz haberi. O çocuk
toplumsal resmimizi çiziyor ve diyor ki:
“Doktor abla, annem su içtiğim zaman
“ELHAMDÜLİLLAH” dersem kızıyor.
O kızmasın diye “OHHHHH” diyorum.
Ama babaannemin yanında su içince,
O da “OHHH” dersem kızıyor.
Onunlayken de: “ELHAMDÜLİLLAH” diyorum.”
Biz de toplum olarak böyle mi olduk acaba?
Milli kültür, töre ve geleneklere bakış açısından
İkiye mi bölündük acaba?
Koca Şair’in o dizeleri bizi mi tarif ediyor dersiniz?
“Bir kurtlu peynir gibi, ortasindan kestigim;
Buyrun ve maktaından (kesitinden) seyredin, İŞTE EVİM ! “
Ne dersiniz??????
