TÜRKLÜĞÜN TÜRKÜSÜ...

Kandıran ormanında bir türkü tutturmuşum
Ötüken bozkırın da çok çadırlar kurmuşum
Ural - Altay lehçesiyle Türkçe konuşmuşum
Türk adıyla cihana damgamızı vurmuşum.
Öktem gibi dik eğilmez bir başım vardır
Bir ok atıp çoğu kez kalpleri kazanırdık
Parlıyorken dolunay biz bozkıra yayıldık
Zafer için akınlarda engelleri aşardık.
Börtegin'den nam almışsan Aşina'ya çıkarsın,
Oğuzların her boyuna imrenerek bakarsın
Hep batıya at sürmüşler izlerini oralarda ararsın
Çağ açmış çağ kapatmış Sultanları tanırsın.
Töre, tüzük, kanun koymak Türklüğün adetidir
Yabgu, Kağan, Hakan gibi ünvanlar soyluların sanıdır
Kürşad gibi yiğit asker Türklüğün evladıdır
Güçlü kuvvetli gelişmişlik bu milletin adıdır.
Turan yurdu Türkistan'ım Orhun da ki kitabede anıttır
Kül Tegin'le, Bilge Kağan'nın yiğitliğine bütün Göktürk şahittir
Çin seddinden Viyana'ya giden yolla bu kanıttır
Islık sesi türkülerle şu bozkırda yaşayan, asil Türk'tür.
Tuna diye bir nehir var Balkanlar'da akar durur orada
Şehitlerim yatıyorlar bu ırmağın kefensiz kucağında
Gözlerimden yaşlar damlar o kızıl aziz hatıra da
Türk'ün namı yayılmıştır elbette şu Asya bozkırın da..
Ali KARACA