Yorgun düştü yüreğim, sus dedi zaman bana
Kırgınlıklar birikti, pas düştü her bir yana
Bırak gitsin her bir şey kapılalım rüzgâra
Her gün yeniden doğar umut, olsun yarına.
Küllerinden doğmayı yakıştırırım sana
Bir adım at yeter, ki bu hayat değer buna
Büyük bir imtihandır, çekil şöyle şu yana
Gülmeyi de bilelim bunu da yaz kafana.
Gülmeyi de bilelim, bunu da yaz kafana
Düştüğün yer kaderdir, kalktığın yer irade
Sabır ile yoğrulan ruh erişir o murada
Her gecenin bağrında bir sabah var sırada.
Kaybettiğin ne varsa saklıdır bil duada
Sanma ki bu karanlık ebedi kalacaktır
Rahmetin güneşi de elbette doğacaktır
Gözyaşı damlaları nur olup akacaktır.
Hak kapısı sabreden kula açılacaktır
Yeter ki iman olsun gönlün dolacaktır
Yük ağırsa bil ki bu seçilmiş olmandandır
Aşk ile taşınan yük kulun sultanındandır.
İnsan dediğin varlık sabır fermanındandır,
Zafer dediğin şey de düşüp kalkmandandır.
Gül yeniden dalında, bahar da açacaktır
Kırılan kalp sonunda kendini bilecektir.
Beklediğin şey belki de sonunda olacaktır
Dünya bir imtihandır, elbet son bulacaktır
Yorgun düşen bu gönül Hakk’a kavuşacaktır
Ve sabreden kul elbet bir gün huzru bulacaktır..
Ali KARACA

YORUMLAR